Karaktermoord en lastercampagnes op The Rights Forumhttp://www.israel-palestina.info/actueel/2020/06/14/karaktermoord-en-lastercampagnes-op-the-rights-forum/ = IMO Blog = De Amsterdamse twitteraar Jan Tervoort, over wie ik eerder al eens schreef, heeft ...
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 

Click here to read this mailing online.

Your email updates, powered by FeedBlitz

 
Here is a sample subscription for you. Click here to start your FREE subscription


"Israel & Palestijnen Blog" - 5 new articles

  1. Karaktermoord en lastercampagnes op The Rights Forum (IMO)
  2. Triest gekwetter op twitter (IMO)
  3. Tolerantie voor uitingen van antisemitisme (IMO)
  4. Giftige paddenstoelen bij Amazon en Bol.com (IMO)
  5. IMO ~ Antisemitisme in een optocht
  6. More Recent Articles

Karaktermoord en lastercampagnes op The Rights Forum (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/06/14/karaktermoord-en-lastercampagnes-op-the-rights-forum/

 

= IMO Blog =

 

De Amsterdamse twitteraar Jan Tervoort, over wie ik eerder al eens schreef, heeft met zijn artikelen op de website van The Rights Forum (TRF) een dubieuze reputatie opgebouwd, waarbij onder meer zijn continue gehamer op de ‘Israel-lobby’ in het oog springt. Vorig jaar leek het er even op dat het TRF zelfs te gortig werd en ze hem de wacht werd aangezegd. Reden daarvoor was een nieuw dieptepunt, namelijk deze tweet van 12 juli“Ik zou als ik de PVDA, Lodewijk Asscher, Jesse Klaver, Rob Jetten, D66, en Marijnissen was, heel goed opletten met wat er met Labour in Engeland gebeurt. Ik zou figuren Hanna Luden, Ronny Naftaniel, Bart Vink e.a. uit voorzorg uit de partij zetten.”

 

Tervoort is geen gefrustreerd mannetje dat teveel naar bepaalde series op tv kijkt en zijn dagen slijt met schelden op twitter. Hij is historicus, stadsgids en columnist en werd zelfs geëerd door destijds burgemeester Eberhard van der Laan. Zelf schreef hij twee dagen later over zijn voornoemde tweet en het besluit van TRF om hem als auteur van de website te halen, in een lange reeks tweets (twitter was ooit opgezet voor korte grappige of pittige opmerkingen, niet voor lange gelijkhebberige lappen tekst):

“Dus naar aanleiding van deze tweet over de door de Israël-lobby gefabriceerde ‘antisemitisme crisis’ bij labour en de waarschuwing aan linkse partijen in Nederland, zal ik geen columns meer schrijven voor TheRightsForum. Dat zat er natuurlijk een keer aan te komen omdat ik persoonlijk een wat agressievere media tactiek voorsta ter bestrijding van de Nederlandse Israël-lobby dan TRF, dat gewoon een nette club is, die net als ik, niets met antisemitisme te maken heeft”, en: “Je kunt je ook afvragen WAAROM de lobby mij vanaf dag 1 bij TRF weg wilde hebben. Uiteraard zal ik weer ergens anders een platform vinden om mijn stukken te schrijven. De strijd tussen de Israël-lobby en mij is natuurlijk niet gestreden”, om te eindigen met een vage notie dat het aan de kaak stellen van het antisemitisme in Labour zal leiden tot meer “echt antisemitisme” (daar zijn we uiteraard allemaal tegen, iedereen vindt het sneu dat de nazi’s de Joden zo te grazen hebben genomen) “richting de Nederlands joodse gemeenschap wat hun kwaadaardige praktijken tot gevolg zullen hebben”.

 

Karaktermoord

Juist ja. Alles wat er in Labour gebeurde (ik ga het hier niet opsommen, dat deed ik al een paar jaar terug) is “kwaadaardig politiek misbruik van de ‘antisemitisme’ beschuldiging tbv Israël”, en zo zijn Hanna Luden c.s. de ware aanstichters van antisemitisme. Het doet een beetje denken aan het Ministerie van Waarheid in ‘1984’. Overigens heeft Tervoorts verbanning van de website van het ‘nette’ TRF niet lang geduurd. Al een paar maanden later, op 3 oktober verschijnt er een lang artikel op de site onder de kop ‘Karaktermoord is het standaardwapen van de Israellobby’, waarin de tweet uitgebreid wordt verdedigd, Corbyn wordt verdedigd en de ‘Israel-lobby’ van allerlei vreselijke lasterpraktijken beschuldigd. Er staat geen naam bij (zoals wel vaker bij TRF) maar het heeft er alle schijn van (qua stijl, lengte, bewoordingen en inhoud) dat Tervoort het zelf heeft geschreven. Het lijkt erop dat sinds Van Agt is uitgeschakeld door een beroerte, hij op de site weer helemaal los kan.

De schrijver rept van de Israëlische inmenging in de Britse politiek en stelt dat Corbyn slechts voor Palestijnse rechten opkomt, en geeft voorbeelden van onschuldige activiteiten die iedere belangenorganisatie die zijn werk serieus neemt zou doen als ongeoorloofde acties, vergaande campagnes en het agressief bestrijden van iedere pro-Palestijnse uiting middels verdachtmakingen, lastercampagnes en aanvallen op de persoon.

Klassieke afrekening

Gelijk in de eerste regel zet hij zichzelf (samen met o.a. Jeremy Corbyn) neer als slachtoffer van deze lobby. Zo schrijft hij:

“De gecoördineerde lastercampagne die volgde op de tweet van Tervoort is een klassieke ‘afrekening’ die iedere persoon of organisatie te wachten staat die in woord of gebaar opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Niet hun argumenten worden bestreden, maar zij zelf, veelal op extreem grove wijze. De lijst van slachtoffers is lang, zowel in Nederland als daarbuiten.”

En: “De oproep van Tervoort om de genoemde personen uit de partij te zetten is gechargeerd maar relevant. Hij weerspiegelt de jarenlange oproepen van de Israël-lobby dat Labour zich dient te ontdoen van personen als Corbyn, Livingstone, Walker en anderen (…) Oproepen om personen uit politieke partijen te zetten komen overigens vaker voor en vallen – fraai of niet – ruimschoots binnen onze democratische vrijheden.” 

 

Door de beugel

Om vervolgens te concluderen dat: “De conclusie uit bovenstaande analyse is dat Tervoorts tweet ruimschoots door de beugel kan als zijnde inhoudelijk relevant en behorend tot het domein van de vrijheid van meningsuiting. Vergeleken met de mores van de Israël-lobby – zie de beschreven voorbeelden – is Tervoorts tweet klein bier. Toch is het uitgerekend de lobby die er stampij over maakt.”

Na deze sneue manier om zichzelf te rehabiliteren beklaagt Tervoort zich over het gebrek aan inhoudelijke argumenten. De Israel-lobby had met andere woorden beter moeten uitleggen waarom ze die tweet verwerpelijk vonden. Men had niet met verwijzingen naar de oorlog mogen komen, en niet op het antisemitische karakter mogen wijzen. Nee, men had moeten doen alsof het een serieus en verdedigbaar idee is en erkennen dat de oproep aan Asscher om druk op de Labour partij te zetten of eerdere oproepen om, God beware een respectabel antisemiet antizionist als Livingstone uit de partij te zetten eigenlijk veel erger is. Nu heeft men slechts “de boodschapper de mond willen snoeren”, “op grond van wilde beschuldigingen van antisemitisme, omlijst met verwijzingen naar joden en de jodenvervolging”.

Het betoog eindigt in een pathetische verdediging van zichzelf: “Dat hij iets tegen joden zou hebben blijkt nergens uit. De joodse medewerkers van The Rights Forum die met Tervoort in contact staan kennen hem in tegendeel als een fervent anti-racist en voorvechter van gelijke rechten, principes die hij ook in zijn opinie-artikelen op onze website verwoordde.” Om nog maar eens te herhalen: “Op Tervoort wordt karaktermoord gepleegd.”

 

Dan legt hij TRF nog één en ander in de mond: “Wij staan niet achter Tervoorts tweet om lobbyisten als Luden en Naftaniel uit de PvdA te zetten, maar hebben er in de geschetste context wel begrip voor en beschouwen de tweet bovenal als zijn eigen verantwoordelijkheid.”

 

Uitzonderlijk coulant

Hij beweert vervolgens in een kinderachtige trapperige open brief aan Ronny Naftaniel een soort van flauw aftreksel van een excuus te hebben gemaakt om vervolgens de strekking van de tweet in iets omfloerster bewoordingen te herhalen:  “Het is verder aan de betrokken politieke partijen – in dit geval met name de PvdA – om te beoordelen of partijleden en gesprekspartners zich mogen inlaten met campagnes die schade toebrengen aan burgers, onder wie PvdA-leden, en organisaties. Tot dusver is de partij daar uitzonderlijk coulant in geweest.”

Om daarna namens TRF zichzelf weer in ere te herstellen: “De voortdurende oproepen vanuit de Israël-lobby om ons van Tervoorts artikelen te distantiëren leggen wij naast ons neer.” Een en ander was allemaal slechts een misverstand: “Suggesties dat The Rights Forum in reactie op Tervoorts tweet een rem zou hebben gezet op diens opinie-artikelen zijn onjuist. Het besluit om – voorlopig of definitief – te stoppen met Tervoorts bijdragen werd door hemzelf genomen, als gevolg van een verschil van inzicht over onze redactionele werkwijze. Een tweet van The Rights Forum die bevestigde dat Tervoort niet langer op onze website publiceert werd door de Israël-lobby met graagte, maar ten onrechte, in verband gebracht met de ophef over Tervoorts Twitter-bericht.”

 

Wanneer het artikel werkelijk het standpunt van TRF zou weergeven, dan zou er uiteraard de naam van de eindredacteur, de voorzitter of het bestuur onder staan. Een officiële verklaring over gevoerd beleid die door niemand is ondertekend is nogal lachwekkend. Alsof je voor een schoolkrantje schrijft en journalistje speelt en doet alsof je een heuse zaak te pakken hebt en zogenaamd gewichtig wikt en weegt om uiteindelijk jezelf geheel gelijk te geven. De zelfverheerlijking spat er vanaf.

Grens met ‘echt’ antisemitisme

Hij verwijt de Israel-lobby gebrek aan inhoudelijke argumenten, maar bij hem zelf zijn die ook moeilijk te vinden. Nergens gaat hij er op in of er niet iets inzit dat Corbyn die banden heeft met diverse Hamasleden en Holocaustontkenners, hen vaker instemmend heeft geciteerd of anderzijds met ze verbonden was, die Israel geregeld met nazi-Duitsland vergeleek en Palestijnse terroristen heeft geëerd, soms de grens met antisemitisme toch lijkt te overschrijden?

Ook in zijn klachten over zogenaamde smaadcampagnes tegen andere mensen door de ‘Lobby’ lees je niks over de redenen waarom men die mensen niet geschikt vindt om belangrijke functies bij overheid of politiek te hebben en waarom dat volgens Tervoort niet terecht is. Hij legt ook nergens uit wanneer hij iets wel antisemitisch vindt, maar zegt wel meermaals dat door de werkwijze van de Israel-lobby dit ‘echte antisemitisme’ juist ongemoeid blijft. Het is goedkoop scoren: je schaart je aan de juiste kant, je wilt juist het echte antisemitisme aanpakken, maar alle praktijkvoorbeelden voldoen niet, ze zijn niet ‘echt’ genoeg. Zelfs Holocaustontkenners lijken geen probleem, anders had hij dat toch wel als voorbeeld genoemd en erkend dat Corbyn zich van die mensen beter verre kan houden?

 

NIW

Voordat deze kwestie speelde was TRF ook al vaker uit de bocht gevlogen. Het NIW (redactie, geen naam onder het artikel) schrijft in reactie op een naar TRF-stukje tegen Elma Drayer (zonder auteur, maar dat blijkt later Martijn de Rooi te zijn):

 

“Radicaliseert The Rights Forum? Het lijkt er verdacht veel op. Eerder werd op de Forumwebsite al de Jodenhaat bij de politieke partijen Denk en Bij1 verdedigd en werd de aanval ingezet op het door alle gemeenteraadspartijen (behalve de bovengenoemde twee) ondertekende Amsterdam Joods Akkoord tegen antisemitisme. Ook kwam The Rights Forum onder vuur van het Centraal Joods Overleg (CJO), dat november vorig jaar een bloemlezing gaf van antisemitische commentaren op de Facebookpagina van het Forum. “Ik weet intussen wel wie de nazi’s zijn en dat zijn niet de Duitsers”, “Ik ben zo langzamerhand dat hele ‘joodse volk’ ook spuugzat” en talloze andere voorbeelden van onversneden Jodenhaat sierden de pagina van The Rights Forum op. Directeur Jan Keulen deed de kritiek van het CJO af als ‘een politieke smaadcampagne’.”

 

Eerder heb ik mij al afgevraagd waarom de mensen in het bestuur en comité van aanbeveling geen moeite hebben met de al jaren geleden ingezette radikale koers van TRF. Of in de woorden van het NIW:

 

“Het lijkt moeilijk voor te stellen dat (voormalig) politieke grootheden als Hedy d’Ancona, Laurens-Jan Brinkhorst, Frans Andriessen, Bert en Klaas de Vries erg blij zijn dat zij hun naam verbinden aan een organisatie die terrorisme bagatelliseert, antisemitisme verdedigt, columnisten monddood wil maken, Denk en Bij1 steunt en het Amsterdam Joods Akkoord (ondertekend door de partijen van al deze oud-politici) aanvalt.”

 

Gematigde zionisten

In artikelen op de website van TRF worden de begrippen Israel-lobby of kortweg ‘de Lobby’ vaak tientallen keren gebruikt. De vermeende oppermachtige Lobby, die iedereen die ook maar iets ten faveure van de Palestijnen zegt monddood zou maken, lijkt een obsessie voor TRF en het hoofdthema van Jan Tervoort, die een strijd voert tegen mensen als Esther Voet, Bart Schut, Hanna Luden en Ronny Naftaniel, allemaal gematigde zionisten die voor een tweestatenoplossing zijn en ook oog hebben voor Palestijns leed; zeker de laatste twee staan om hun gematigde positie bekend. Over militante aanhangers van een groot-Israel van de rivier tot de zee, zoals de SGP en PVV die over Palestijnen als verzonnen volk spreken, of Wilders volgens wie moslims haast per definitie niet deugen, lees je weinig op TRF.

Eén artikel spant de kroon met liefst 48 keer het woord lobby in de tekst, het hierboven besproken artikel waarin Tervoort anoniem zichzelf verdedigt (en andere louche figuren zoals Corbyn).

 

Door je tegenstanders steeds als onderdeel van een oppermachtige lobby neer te zetten en van smaad en laster te beschuldigen ontwijk je inhoudelijke discussie. Men heeft een paar riedeltjes klaar over de bezetting  en kopieert wat nieuws uit bekende pro-Palestijnse bronnen, en richt zijn aandacht verder met name op het bevechten van ‘de Lobby’. In zijn tweets kort na de Joden-uit-de-PvdA- tweet meldde Tervoort dat hij “sinds kort weer wat geinige pijlen op zijn boog heeft gekregen” in zijn strijd tegen de Israel-lobby.

 

Dit alles roept de vraag op in hoeverre het TRF gaat om het leed van de Palestijnen en een vreedzame en ‘rechtvaardige oplossing van het conflict’. Hoewel er zeker ook inhoudelijke stukken op staan (met de bekende strekking dat de schuld van de ellende hoofzakelijk bij Israel ligt), is de preoccupatie met Joods zionistisch Nederland en dan met name een paar bekende mensen die schijnbaar de ‘machtige Israel-lobby’ vertegenwoordigen, stuitend. De parallellen met antisemitische noties over Joodse complotten en Joodse almacht dringen zich op, en worden terecht getrokken door de betroffen mensen.

Ratna Pelle



      

Triest gekwetter op twitter (IMO)




= IMO Blog =

Regelmatig krijg ik per e-mail meldingen van twitter, waar ik zelden op kijk. Af en toe trekt een bericht de aandacht en klik ik erop, en bevind mij opeens in zo'n twitter 'discussie' die er waarschijnlijk de reden van is dat steeds minder mensen actief zijn op twitter. Dit keer was het EAJG, dat boos was op Esther Voet omdat zij achter haar adjunct Bart Schut bleef staan nadat hij een fel stukje had geschreven over hoogleraar missiologie Stefan Paas, die wekelijks podcasts verzorgt voor de EO. Paas toonde in een tweet begrip voor de dader van de aanvallen op het Israelische restaurant HaCarmel, omdat 'die [Israelische, RP] vlag geen fijn gezicht is voor Palestijnen of zelfs als provocatie kan worden opgevat'. Ook ontkende hij dat er antisemitische motieven waren en sprak van iemand met 'anger management' problemen. Dat laatste klopt volgens psychologen die hem onderzochten, maar doet aan het eerste niet af. Ik denk zelfs dat er een verband is: mensen met 'anger management problemen' maken zich vaker onterecht kwaad en worden sneller agressief, zien sneller complotten van allerlei mensen en groepen die het op hen hebben gemunt en zijn zodoende bevattelijker voor vormen van haat waaronder Jodenhaat. Daarbij riep hij 'Free Palestina' en zwaaide met een Palestijnse vlag.

Uiteraard ontkende Paas dat hij begrip wilde tonen: 'Het gaat niet om begrip tonen, het gaat om begrijpen.' En hij had duidelijk gesteld dat het een strafbaar feit betrof, sterker nog, hij had het 'strafbaar wangedrag' genoemd. Nadat hij eerst in verschillende tweets benadrukte dat het enkel om de vlag ging en na sluitingstijd was (dus blijkbaar niet zo erg?), en zelfs eigenaar Bar-On citeerde dat hij een nog grotere vlag zou ophangen (die Bar-On provoceert zelf ook wel), nadat hij ook had geschreven dat die vlag als een rode lap op een Palestijn werkt, en intussen 'wel benieuwd is of andere Israelische restaurants dezelfde issues hebben' (als hij nou gewoon die vlag weghaalt zijn we misschien van het probleem af). Ik bedoel, dat zijn ook wel behoorlijk suggestieve tweets over iets wat je ook gewoon eenduidig, zonder mitsen en maren, kunt veroordelen. Of er je mond over houden als je dat niet op kunt brengen.

Een beetje columnist gaat er dan stevig in. Het verhaal over verwarde mannen kennen we, en wordt al te vaak gebruikt om radikalisme en antisemitisme te verdoezelen. Antisemitisme neemt toe, en dit mede aan de slachtoffers zelf wijten (of daar althans duidelijk op hinten) is niet echt een effectieve manier om het te bestrijden. Daarbij is Paas zelf ook niet echt van de nuance. Zo twittert hij over Joods.nl dat het een FvD proxyclub is en noemde ze zelfs op denigrerende toon 'refojongens'. Hij beweert dat ze "altijd in de weer [zijn] om Thierry c.s. schoon te wassen en altijd op zoek om bij 'links' iets te vinden waar men zich over kan opwinden".  En: "Hysterisch hitsen is nu eenmaal hun verdienmodel". Dat laatste noemt Schut antisemitisme:

"Als klap op de vuurpijl wist Paas ook nog het motief van de redacteuren van Joods.nl haarfijn te benoemen: winstbejag. Want klagen over antisemitisme is in zijn woorden een 'verdienmodel'. Joden doen immers alles om wat extra geld bijeen te graaien, weet u wel?"
Scherp, maar niet onterecht als je zo'n opmerking maakt. Paas erkende overigens dat dat van die 'refojongens' een foutje was: "Een vergissing. Iemand die het kan weten, vertelde me ooit dat er bij de CIDI-jongeren veel refojongeren rondliepen, en ik haalde dat even door elkaar". Een stuk beter inderdaad… Iemand die het kan weten? Ik ben ooit, toen ik nog enigszins voor jong kon doorgaan, met de CIDI Jongeren in Israel geweest en ook op een weekend in Nederland. Ik heb die 'refojongens' toen niet gezien, wel een diverse behoorlijk kritische groep. Er was ook een Arabische vrouw bij die het vaak voor de Palestijnen opnam en de discussie niet schuwde.
Paas grijpt alles aan om zijn tegenstanders zwart en monddood te maken en in een radikale hoek te duwen. Het mag kloppen dat zowel Voet als Schut zich soms wat activistisch opstellen, ze hebben waar het dit soort figuren betreft zeker een punt.
Paas eiste op hoge poten excuses van Esther Voet voor de 'lasterpraat', waarop een wat onderkoelde reactie van Voet volgt dat het hem vrij staat een reactie in te sturen. Waarop hij retorisch vraagt of het allemaal gelogen mag zijn en er geen regels gelden wat dat betreft. 'Als u kaatst kunt u als opiniemaker de bal verwachten', is de reactie dit keer, waarop Paas beiden heeft geblokt: "Inmiddels het hele mistroostige stel geblockt. Dat geeft hopelijk ook wat minder getroll. Want een fatsoenlijke reactie, dat lukt niet, maar anonieme trekkertjes je tl in zuigen, dat gaat prima. Niveautje hoor."
Een trieste conversatie, vooral als je bedenkt dat het hier een hoogleraar betreft die naar je zou verwachten belangrijkere dingen te doen heeft en met een zekere afstand naar kwesties kan kijken, in plaats van zijn tegenstanders te belasteren en het gekwetste slachtoffer uit te hangen.
Maar het ging me niet alleen om Paas. De reden om hier nu tijd en energie aan te besteden is, dat ik weer verbluft ben hoe die hele pro-Palestina kliek elkaar klakkeloos en kritiekloos de hand boven het hoofd houdt. EAJG schreef in reactie op de zaak dat Esther Voet "wegduikt voor haar eigen verantwoordelijkheid" en ze "professor in de laster- en leugenkunde Bart Schut de hand boven het hoofd houdt." Het bestuur moet zelfs ingrijpen. Eronder een stukje uit een tweet van antisemiet Jan Tervoort, waarin hij Schut 'structurele leugens en laster' verwijt die 'iedere week een ander slachtoffer treffen' en het heeft over de 'kwaadaardige Esther Voet'.

In feite is dit een lastercampagne tegen twee redacteuren van een blad dat in soms stevige bewoordingen reageert op de actualiteit en op de vaak lakse houding tegenover, en soms regelrechte ontkenning van, Jodenhaat aan de kaak stelt. Daarbij zijn mensen als Stefan Paas, Jaap Hamburger van EAJG (dat zich voordoet als Joodse club die voor vrede is, tegen bezetting en geweld en kritisch op het Israelische regeringsbeleid), en Jan Tervoort die de site van The Rights Forum vol pent met artikelen waarin om de andere regel de oppermachtige Joodse zionistische lobby wordt gehekeld, een pot nat.
Het verdedigt elkaar allemaal klakkeloos, en neemt klakkeloos dezelfde ophitsende terminologie over, zoekt dezelfde randen met antisemitisme op, en iedereen die hier aanstoot aan neemt is uiteraard onderdeel van dezelfde geoliede slinkse en machtige Israel-lobby, aangevoerd door de kwaadaardige Esther Voet, leugenaar Schut (doorgaans afgekort als BS) en kompaan Hanna Luden.
Ja zelfs een gematigd rustig en bedaard persoon als Luden krijgt ervan langs. Niveautje inderdaad. Het ergste is misschien nog wel dat het hier om mensen gaat die publieke functies hebben (gehad), gestudeerd hebben en in de media serieus worden genomen.
Ratna Pelle

      

Tolerantie voor uitingen van antisemitisme (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/04/08/tolerantie-voor-uitingen-van-antisemitisme/

 

= IMO Blog = 

 

De tolerantie voor antisemitische uitingen en thema’s lijkt toe te nemen nu de Tweede Wereldoorlog en de Shoah langer geleden is. Tegelijkertijd is er wel veel aandacht voor de oorlog, vooral in dit herdenkingsjaar van ’75 jaar bevrijding’, en ook jongeren worden daarbij betrokken. Een verklaring voor deze tegenstrijdigheid is mogelijk dat de oorlog meer los van de Joden wordt gezien; al jaren is er een soort verbreding bezig en worden Joden minder gezien of benoemd als de belangrijkste slachtoffers van de nazi’s. Het Jeugdjournaal bestond het bijvoorbeeld in een uitzending over de herdenking van de bevrijding van Auschwitz de Joden niet eens apart te noemen als slachtoffers, achteraf werd dit enigszins rechtgezet (waarover later meer).

 

Herdenken zonder Joden

Rond de officiële Dodenherdenking op 4 mei speelt al lang de discussie wie precies moeten worden herdacht en met hoeveel nadruk, en bij de zogenaamde ‘alternatieve’ zwaar gepolitiseerde Kristallnachtherdenking zijn Joden van slachtoffers van toen veranderd in daders van nu, met als dieptepunt in 2015 de toespraak van het Arabische en rabiaat antizionistische parlementslid Haneen Zoabi uit Israel. Soms vergat ze netjes ‘zionisten’ te zeggen als ze het over wandaden, arrogantie, uitverkorenheid en lobbies had, zodat het ‘Jews’ over Amstel weerklonk. Sommige Joodse aanwezigen werden er werkelijk onpasselijk van.  Gelukkig vindt deze ‘herdenking’ niet meer plaats, maar het is beschamend hoe lang een klein radikaal clubje, dat samenwerkte met o.a. de Internationale Socialisten die achter terreur tegen Israel staan, een dergelijk evenement op een dergelijke datum op een dergelijke plaats mocht organiseren.

 

Vooral onder mensen met een migratieachtergrond leeft het idee van ‘herdenken zonder Joden’ zoals de Joodse Robert Vuijsje krachtig omschreef in zijn Anton de Komlezing van 2016. Hij vertelde dat hij op de Dag van de Empathie, georganiseerd door Jerry Afriyie (Kno’Ledge Cesare), op 3 mei had verteld over zijn eigen multiculturele geschiedenis en het belang van het inleven in de ander. Later stelde iemand uit het publiek voor om “4 mei voortaan geheel los te koppelen van de herdenking van de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. De wereld kende zoveel onrecht dat het beter was om 4 mei te gebruiken als een dag tegen oorlog in het algemeen. Op geen ander moment tijdens deze avond kreeg een spreker zoveel bijval. Niet een van de toespraken leidde tot het gejuich dat nu hoorbaar was.”

 

Vuijsje verbaast zich over dit gebrek aan empathie en ziet hier een patroon in: de mensen die hij al jaren voor zijn Volkskrant serie over afkomst interviewt, zien in hem geen minderheid die ook met discriminatie en uitsluiting te maken heeft maar iemand die bij de ‘machtigen’ hoort:

“Niet alleen hoor ik in hun ogen bij de meerderheid, vaak noemen ze ook voorbeelden waaruit moet blijken dat mensen zoals ik de machtigste van het land zijn. Mijn gesprekspartners in de Volkskrant hadden vaak een scherp oog voor detail ontwikkeld als het ging om hun eigen behandeling, waarvoor ze (terecht) inlevingsvermogen opeisten van witte Hollanders. Tegelijk zagen ze niet hoe primitief de antisemitische vooroordelen waren die ze vanzelfsprekend vonden.”

 

Deze opvattingen, van mensen die hier veelal niet geboren zijn en voor wie de Tweede Wereldoorlog niet de betekenis heeft die zij voor ons heeft, zijn natuurlijk niet representatief voor hoe Nederlanders denken, maar ze nemen wel in belang toe en vinden ook ingang onder autochtone jongeren en progressieve mensen.

Gemeenschappelijke vijand

Een tweede reden dat de tolerantie voor antisemitische opvattingen groter wordt, is dus dat er meer mensen met een niet-Europese afkomst hier wonen, voor wie de Jodenvervolging verder weg staat en geen deel uitmaakt van hun geschiedenis. Terwijl zij met succes het racistische karakter van Zwarte Piet hebben aangekaart ontbreekt het hen aan oog voor vooroordelen tegen Joden; sterker nog, ze hebben ze vaak zelf, ingegeven door de afkeer van Israel waarmee ze zijn opgegroeid en het staats-antisemitisme van veel Arabische landen.

In het tegengaan van antisemitisme is het cruciaal om deze mensen te bereiken, en de vooroordelen die ze hebben weg te nemen. We zullen de discussie moeten aangaan over hoe antisemitisme in de islam en ook door Arabische regimes en staats-tv wordt gebruikt om de eenheid te bewaren en een gemeenschappelijke vijand te creëren. Over het feit dat Palestijnen door sommige Arabische landen zelf minstens zozeer worden gediscrimineerd als door Israel, over het geweld dat tegen hen is gebruikt door bijvoorbeeld de legers van Libanon en Jordanië, over het macabere spel dat wordt gespeeld waarin zij als pionnen tegen Israel worden ingezet. En misschien ook wel over de dubieuze rol van de Arabische landen tegenover de nazi’s en het warme welkom dat sommige nazi’s er na de oorlog kregen.

Dit alles moet niet alleen door mensen als Wilders en Baudet worden geroepen, integendeel. Het moet door mensen worden gezegd die er geen anti-islam agenda op na houden, die zich evenzeer rekenschap geven van de Europese antisemitische erfenis, en die zich evenzeer zorgen maken over racisme en discriminatie van allochtonen. Zoiets zou misschien op een volgende Dag van de Empathie kunnen gebeuren: dat allochtoon en autochtoon vanuit een open houding de eigen geschiedenissen kritisch tegen het licht houden en onderzoeken. Of misschien beter een Dag van Gezamenlijk Onderzoek. Als het werkt vloeit de empathie daaruit voort.

 

Dit geldt niet alleen voor antisemitisme maar bijvoorbeeld ook voor het slavernijverleden, de ‘politionele acties’ etc. Wij moeten ruiterlijk onze schuld bekennen en excuses maken, maar er moet tegelijkertijd (en zonder dat dit als verzachting of excuus wordt gebruikt) oog zijn voor racisme in niet-westerse landen, voor hun aandeel in de slavernij, hun wreedheden en bijvoorbeeld de moderne slavernij die nu in sommige Arabische landen aan de gang is tegenover Oost-Aziaten. Doe eigenlijk maar een Jaar van Gezamenlijk Kritisch Niets-en-Niemand-Ontziend Onderzoek. Om te beginnen dan.

Ratna Pelle

 

      

Giftige paddenstoelen bij Amazon en Bol.com (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/04/06/giftige-paddenstoelen-bij-amazon-en-bol-com/

 

= IMO Blog = 

 

Helaas zijn er steeds vaker incidenten die getuigen van zo niet gericht antisemitisme dan tenminste ongevoeligheid of een blinde vlek ervoor. Laatst had ik het in mijn blog over carnavalsoptochten die kwetsende karikaturen van Joden en de Holocaust presenteerden. Kort daarvoor was er ook ophef ontstaan over het aanbod van nazi propagandaboeken op de webwinkels van Bol.com en Amazon.

 

Organisaties als het Poolse Staatsmuseum Auschwitz-Birkenau en het Holocaust Educational Trust (H.E.T.) in Londen eisten dat de aangetroffen boeken van o.a. Heinrich Himmler en Julius Streicher (oprichter en uitgever van Der Stürmer) uit de verkoop werden gehaald. Men wees erop dat deze boeken nog veel kwaad kunnen doen en mensen op verkeerde ideeën kunnen brengen. In het boek ‘Der Giftpilz’, gericht op kinderen, worden Joden “gebrandmerkt als vervolgers van de arbeidersklasse, als mensen die de rassen onzuiver maken, als duivels in mensengedaante, giftige paddenstoelen en moordenaars”, zo verklaarde het H.E.T. in een open brief. “Het boek vertelde aan schoolkinderen dat ze joden kunnen herkennen door een karikatuur van hun fysieke kenmerken.” Een disclaimer die Bol.com op haar website plaatste gaat de critici niet ver genoeg.

 

Ook andere Joodse organisaties reageerden verontwaardigd. Bol.com zei in een reactie dat het hen om het principe van de vrijheid van meningsuiting gaat. Die ziet men als een groot goed, en “als grootste aanbieder van boeken in Nederland” voelt men “de verantwoordelijkheid daar zorgvuldig mee om te gaan”. “Het is niet aan ons om te bepalen wat goed of fout is. Boeken kunnen bovendien op verschillende manieren en voor verschillende doeleinden gelezen worden”. Een week later viel te lezen dat Der Giftpilz niet meer is te krijgen via de website van Bol.com, maar het is niet uit het assortiment gehaald, zo benadrukte een woordvoerder, maar simpelweg uitverkocht.

De PvdA was ook kwaad en heeft Kamervragen gesteld aan minister Ferd Grapperhaus, waarop nog geen antwoord gekomen is. Men wil weten of het aanbieden van dergelijke boeken strafbaar is en vervolging mogelijk is.

Amazon besloot eind februari dat het de omstreden boeken uit de verkoop haalt. Men gaf aan te zijn overstelpt met reacties en ernaar te hebben geluisterd. Bol.com wou daar nog niet van weten, maar ging uiteindelijk ook om. Op 6 maart gaf men aan een aantal boeken tijdelijk uit het assortiment te halen. “We merken dat er meer onderzoek nodig is. We begrijpen de kritiek en voelen ons hier ook onprettig bij”, liet een woordvoerder weten.

 

Auschwitz decoraties

Dit was niet de eerste ophef over deze grote webwinkels. Begin december werd de wereld getrakteerd op decoraties en zelfs kerstversieringen met afbeeldingen van o.a. concentratiekamp Auschwitz. Je denkt even dat het een onsmakelijke grap is, maar er zijn dus blijkbaar serieus mensen die kerstballen met Auschwitz erop in de boom hangen? “Internetters konden in de webwinkel [Amazon] behalve decoraties ook muismatten en een flesopener aanschaffen met dergelijke afbeeldingen”, zo meldde het AD op 2 december. Maar ook als sfeerfoto boven de bank of in de tuin is het kennelijk volgens sommigen alleraardigst.

 

Het AD vervolgde: “Ook op de Nederlandse webwinkel Bol.com bleken muurdecoraties te koop met afbeeldingen van concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. Die worden aangeboden via verkoper MuchowWow, een bedrijf dat allerlei afbeeldingen op canvas en andere materialen afdrukt. Bol.com liet eerder vandaag in een reactie op Twitterberichten weten dat het aanbieden van de afbeeldingen is toegestaan. Later haalde de webshop de artikelen toch uit de verkoop.”

 

Het Staatsmuseum Auschwitz-Birkenau was ook toen not amused en uiteindelijk is de boel uit de verkoop gehaald. Het is niet alleen totaal smakeloos, maar ook een uitwas van ons nogal ontspoorde marktdenken, waarin volgens sommigen alles waarvoor mensen bereid zijn geld uit te geven verkocht kan worden, en enig besef van grenzen en enig verantwoordelijkheidsgevoel pas ontluiken als er flink wat ophef ontstaat en dit de goede naam van je bedrijf wellicht niet ten goede komt.

Er hoeft van de kant van Bol.com of Amazon geen antisemitisme onder te zitten, maar feit is wel dat men blind en gevoelloos is voor hoe verwerpelijk en kwetsend het aanbieden van dergelijke producten is, waarmee ze de boodschap uitdragen dat antisemitisme ook gewoon een legitieme en wellicht interessante visie zou zijn. De kwalijke gevolgen, de vele mensen die dit kwetst, en ook het signaal dat er vanuit gaat wanneer dergelijke boeken of decoraties op grote webshops worden aangeboden, lijkt de verantwoordelijken te ontgaan. Met als gevolg dat dit soort schandalen met enige regelmaat plaatsvinden, waarbij steeds schoorvoetend en met tegenzin wordt ingegrepen (als dat al gebeurt). Het is zowel oorzaak als gevolg van een klimaat waarin antisemitische uitingen vaker voorkomen en waar een goed kompas voor wat wel en niet door de beugel kan steeds meer lijkt te ontbreken.

Ratna Pelle

 



      

IMO ~ Antisemitisme in een optocht

Praalwagen Kalisjekloesjers (© G. de Rycke).

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/03/08/antisemitisme-in-een-optocht/

 

= IMO Blog = 

 

Aalst lacht met iedereen?

Na mijn blog vorige maand over groeiend antisemitisme in Europa, ben ik zoals ieder jaar in Limburg carnaval gaan vieren. Helaas werd de grote optocht in Sittard vanwege het stormachtige weer twee weken uitgesteld (en nu vanwege onder meer het coronavirus definitief afgeblazen).

Wat wel doorging op 23 februari – en op andere manier een storm opleverde – was de grote optocht in Aalst (Oost-Vlaanderen), die voor de tweede keer op rij wansmakelijke karikaturen van Joden meevoerde. Bart Schut schrijft in het NIW:

 

Alle antisemitische stereotypen waren aanwezig in de optocht die afgelopen zondag door het centrum van Aalst trok: grote haakneuzen, verwijzingen naar gierigheid en zelfs een gekruisigde Jezus werd opgetrommeld om de Ajuinen eraan te herinneren wie hun heiland vermoord zouden hebben. Maar de carnavalsvierders gingen verder, veel verder. Als Chassidische Joden uitgedoste Aalstenaren bleken ook gelede poten te hebben, want ze waren mieren, insecten dus. Er zat er een vergezochte connectie met ‘klaagmieren’ achter, want ‘Klaagmuur’, begrijpt u hem? Humor! Ook werd er een lijst met ‘regels’ getoond van het ‘Joeds fiesjcomitee’. Een daarvan luidde: ‘zeker niet de waarheid spreken over de Jood’, een ander ‘wat de Jood wil, zal gebeuren’ en een derde ‘drugs- en ander zwart geld is voor ons’.

Er werden afbeeldingen meegevoerd van handenwrijvende Joden met enorme neuzen, die zo uit Iraanse cartoons of Der ewige Jude leken te komen. Verschillende groepen feestvierders gingen verkleed als SS’ers; zij werden luid toegejuicht door de toeschouwers. Op hun rode armbanden geen hakenkruis, maar ‘Unesco’, want u begrijpt dat wat de VN Aalst hebben aangedaan minstens zo erg is als het lot van de Joden tijdens de Shoa. En ja, sommigen droegen Davidsterren op de zwarte nazi-uniformen.

 

Er werden zo’n 2000 Davidsterren in de kleuren van Aalst uitgedeeld door een lokale carnavalist en lid van Vlaams Belang. Hij zei desgevraagd:

 

“Alle gelijkenissen met bestaande symbolen zijn louter toevallig. Ik wilde buttons maken met het symbool van de stad Aalst op. Ik had er de A van Aalst in de kleuren van het stadslogo eens recht opgezet en eens averechts. (…) Nu zeggen de mensen mij dat dat op een Joodse ster lijkt. Ik ben daar echt van geschrokken”.

 

Daarnaast waren er ook klassieke gele Jodensterren, op een sticker met ‘Joot’ erop geschreven, en de tekst ‘ok ver unesco?’. Ook erg grappig waren de leden van de UNESTAPO, gekleed in nazi uniform met rode band om de arm. Uit de foto’s en filmbeelden blijkt dat diverse groepen Joden als thema hadden, hun vermeende overgevoeligheid voor kritiek, hun geld en hun almacht. Dit alles werd goedgepraat met de leuze ‘Weir lachen mé iederiejn’. waarvan speldjes te zien waren die diverse lokale politici droegen met ook weer een karikatuur van een Jood erop. Je moet wel consequent blijven. Maar met geen andere groep, laat staan minderheid, is voor zover ik weet ‘gelachen’. Het motto van dit alles: de Aalstenaar laat zich niet de mond snoeren en zal nooit ‘buigen’ voor kritiek.

 

De aanleiding voor dit alles was immers de commotie die was ontstaan vanwege een wagen in de optocht van vorig jaar, waarin geldbeluste orthodoxe Joden met enorme neuzen op een praalwagen werden getoond. Het motto: de betreffende groep hield een sabbatjaar (een jaar waarin ze weinig investeren in de wagen) en ‘kwam zo op het idee om Joden op de wagen te zetten’. “Wij vonden dat komisch, als roze joden de stoet in met een kluisje waar we ons opgespaarde geld in bewaren”. Die Joden zagen er niet bepaald vriendelijk of komisch uit. Ook de toezichthouder van de optochthal waar de wagens worden gebouwd verdedigde de controversiële wagen van de Vismooil’n van 2019:

 

De wagen was “eigenlijk bedoeld als compliment”. Joden staan volgens hem immers bekend als de belangrijkste heersers op financieel gebied in de wereld, zoals in de diamantsector. “Wij gooien geld over de balk, zij kunnen tenminste sparen.”

 

Carnaval zou het feest zijn van de omdraaiing, het belachelijk maken van de macht en de elite. Het opvallende is dat er in Aalst nauwelijks Joden wonen, er speelt niks rond Joden, ze zijn in het normale leven geen issue. Vanwaar dan al die aandacht, en die behoefte juist met hun te ‘lachen’? Zelf vier ik overigens al meer dan 25 jaar carnaval in Limburg, en ik heb nog nooit zoiets gezien. Ook nooit mensen als Jood verkleed gezien.

Groteske overdrijving

Terecht werd een en ander veroordeeld door diverse politici waaronder oud-premier en nu Europarlementariër Guy Verhofstadt en de huidige Belgische premier Sophie Wilmes, die liet weten: “Het gebruik van referenties en stereotypen die gemeenschappen en bevolkingsgroepen stigmatiseren op basis van hun afkomst, leidt tot verdeeldheid. Het brengt het samenleven in gevaar. Zeker als het gaat om bewuste en herhaalde acties.” Ook de Europese Commissie was ontstemd en een woordvoerder liet weten: “Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat dergelijke beelden niet thuishoren op Europese straten 75 jaar na de Jodenvervolging.”

 

Minister-president Jan Jambon van Vlaanderen was opvallend mild in zijn reactie. Hij riep de Aalstenaren op om volgend jaar ‘andere zaken te zoeken om mee te spotten’. De burgemeester van Aalst Christoph d’Haese (NvA) en een minister van NVA die ook meevierde, vonden een en ander een ‘groteske overdrijving’ en de parodieën niet van dien aard om als antisemitisch te worden gekwalificeerd.

Op de facebookpagina van D’Haese is een discussie losgebarsten tussen voor- en tegenstanders. Het sterkste argument van de voorstanders: jullie weten niet wat carnaval is en oordelen over wat je niet kent. Zo meent ook een columnist dat het probleem vooral is dat mensen geen Oiljsters begrijpen. Anders zouden zij immers snappen dat die mieren niet op ongedierte slaan maar op de Klaagmuur (mier is zowel mier als muur in het Oiljsters, ziet u). De door deze groep meegevoerde klaagmuur in de optocht maakte dat natuurlijk al voldoende duidelijk. Er hangen diverse briefjes op zoals: ‘Ligt een geloof onder vuur? Steek een klacht tussen onze muur’ en ‘U zou ook klagen als er in uw piemel was gesneden’. Dus daarmee is volkomen duidelijk dat het echt alleen maar grappig is bedoeld.

 

Carnavalcide

In diverse opiniestukken en blogs wordt de kritiek van de machtige Joodse lobby die censuur eist gehekeld en de moedige Aalstenaar die zich de mond niet laat snoeren geprezen. Op Doorbraak.be ging men nog verder en spreekt van ‘carnavalcide’:

 

Vlaanderen sta op en bestrijd de carnavalcide van de klaagmuur. Spring op de barricades en verdedig de Vlaamse cultuur. Het is een misdaad om lijdzaam toe te zien hoe de Aalstenaar de nek omgewrongen wordt. Het is een misdaad om de vrije meningsuiting in Aalst te laten verzuipen. Het is een misdaad om humor op te sluiten in een cel van politieke correctheid. Het is een misdaad om lijdzaam toe te zien op deze carnavalcide.

 

Misschien kunnen ze volgend jaar wel een concentratiekamp nabouwen in de optocht, met de UNESCO met de Joden samen als kapo’s en de Aalster carnavalisten als gevangenen. Dat zal de rest van de wereld leren dat je een Aalstenaar zijn feest niet af mag afnemen.

Het moge duidelijk zijn: de Aalstenaar is op zijn lange tenen getrapt en diep gekwetst dat zijn humor niet overal op prijs wordt gesteld. In plaats van te erkennen dat die wagen vorig jaar met Joden, haakneuzen, geld en muizen misschien toch wat ongelukkig was gezien de geschiedenis, pakte men dit jaar groot uit met talrijke groepen en acts waarin Joden belachelijk werden gemaakt, als achterlijk, geldbelust en humorloos werden weggezet, waarbij zelfs nazi symbolen werden ingezet. De reacties van de mensen die om het hardst roepen dat het allemaal onschuldig is en die Joden niet zo moeten zeuren (en met hun poten van een Vlaamse traditie moeten afblijven) zijn zelf niet van antisemitisme gespeend. Tom Lanoye verwoordt het treffend in Humo:

 

Dat is het lastige en gevaarlijke aan humor. Hij is niet per definitie onschuldig. Hij bezit een duistere kant die zich gemakkelijk laat misbruiken voor andere dingen dan een lachsalvo. Wie dat ontkent, heeft zelf iets te verbergen, achter zijn mombakkes van fatsoen, tradities en burgermansvertier.

 

Ludieke nagedachtenis?

En als je dan denkt dat het echt niet erger kan, dan zie je dit:

 

In het Spaanse dorp Campo de Criptana liepen in de carnavalsoptocht groepen mannen en sexy vrouwen in een soort van nazi-uniforms, de mannen compleet met geweren, en eveneens sexy geklede gevangenen met gestreepte blouses en vrouwen met Israelische vlaggen. Het geheel oogt extreem onsmakelijk, en terecht werd dit door de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken fel veroordeeld. De Israelische ambassade en Joodse organisaties reageren geschokt.

Toch is er een verschil met Aalst, waar de minachting voor Joden en hun gevoelens eraf spat. De Spaanse groep bood namelijk haar excuses aan (dat is dus ook een manier om op kritiek en ophef te reageren, beste Aalstenaren) en gaf aan dat het zo niet bedoeld was:

 

“Wij bieden onze excuses aan voor het verdriet dat wij hebben veroorzaakt. Onze intentie was goed, we wilden geen haat oproepen”, zegt de woordvoerder van de carnavalsvereniging. Ook een woordvoerder van de organisatie van de carnavalsoptocht zegt dat de groep de slachtoffers van de Holocaust wilde eren.

 

Dat deze excuses oprecht zijn blijkt ook uit de tekst achter op de wagen:

 

Dit betekent zoiets als “ter nagedachtenis aan de 6 miljoen Joodse mannen, vrouwen en kinderen die omgekomen zijn tijdens de Holocaust en al diegenen die het slachtoffer zijn van vervolging en uitroeiing op basis van hun ras, seksuele geaardheid, religie, etnische afkomst of politieke ideeën.”

 

Hoe een groep erbij komt dit thema op deze manier in een ludieke carnavalsoptocht met sexy pakjes en ophitsende muziek te presenteren, is me een raadsel. Dat de organisatie van de optocht dit niet van tevoren heeft opgemerkt en de groep van deelname uitgesloten, begrijp ik ook niet.

Ratna Pelle

 

      

More Recent Articles


You Might Like

Safely Unsubscribe ArchivesPreferencesContactSubscribePrivacy