கருப்பா - காவியா? பார்த்து விடலாம் திராவிட மாணவர் கழகப் பவள விழா மாநாட்டில், திராவிடர் கழகத் ...

Click here to read this mailing online.

Your email updates, powered by FeedBlitz

 
Here is a sample subscription for you. Click here to start your FREE subscription


  1. கருப்பா - காவியா?
  2. நாயன்மார் முத்திபெற்ற விதம் - பெரியார்
  3. பார்ப்பனரிடம் ஏமாந்துவிடக்கூடாது-பெரியார் பாதையில் செல்லுங்கள் - புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்
  4. பெரியார் : சரியாகப் பெயர் வைத்த பெண்கள்
  5. பூணூல் அறுப்பு பற்றி பெரியார்
  6. More Recent Articles

கருப்பா - காவியா?


திராவிட மாணவர் கழகப் பவள விழா மாநாட்டில், திராவிடர் கழகத் தலைவர் - தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள் பேரணியில் சாரட்டில் அழைத்து வரப்பட்டாராம்.
அடேயப்பா - சில ஆரிய அடிமைகளுக்கு எத்தகைய ஆத்திரம் - வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக் கொண்டு சந்திரமதி ஒப்பாரி வைப்பது ஏன்?
ஒரு மாநாட்டுப் பேரணியில் ஒரு இயக்கத்தின் தலைவரை சாரட்டில் அமர வைத்து அழைத்து வருவது "பஞ்சமா பாதகமா?"
தந்தை பெரியார் எத்தனை எத்தனை ஊர்வலங் களில் அவ்வாறு அழைத்துவரப்பட்டிருக்கிறார்.  மக்கள் வெள்ளத்தில் - பவனி வந்துள்ளார்!
ஜாதி ஒழிப்புப் போராட்டமான இந்திய அரச மைப்புச் சட்டத்தின் பகுதி கொளுத்தும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுச் சிறை சென்று விடுதலையான தோழர்க ளுக்கான பாராட்டு விழாவின்போது சிதம்பரத்தில் நடைபெற்ற ஊர்வலத்தில் தந்தை பெரியார் இதேபோல அழைத்து வரப்படவில்லையா?
அந்தக் காட்சியைப் பற்றி புரட்சிக்கவிஞர் பாரதி தாசன் அவர்களால் பாடப்பட்டதுதான் “அவர்தாம் பெரியார்” என்ற அந்த ஒப்பற்ற பாடல்.
ஓர் உழவன் தன் மனைவியிடம் கூறுவதுபோல அமைந்த அந்தப் பாடல் மிகவும் புகழ்பெற்ற ஒன்றாயிற்றே!
அவர்தாம் பெரியார் - பார்
அன்பு மக்கள் கடலின் மீதில்
அறிவுத் தேக்கம் தங்கத் தேரில்
என்றார் புரட்சிக்கவிஞர்.
அந்த அறிவுத் தேக்கமான தந்தை பெரியார், தங்கத் தேரில் பவனி வந்ததாக மகிழ்ச்சிக் கூத்தாடுகிறாரே புரட்சிக் கவிஞர்.
அந்தத் தந்தை பெரியாரின் மாணவர் - அவரால் அடையாளம் காட்டப்பட்ட 75 ஆண்டு அப்பழுக்கற்ற பொது வாழ்வுக்குச் சொந்தக்காரரான தமிழர் தலைவரை ஒரு சாரட்டில் அழைத்து வந்தது கூடாத செயலா? கருஞ்சட்டை தோழர்கள் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மாநாட்டில் - சூத்திரப்பட்டத்தை ஒழிப்பதற்காகவே குடந்தையில் பிரசவித்த திராவிட மாணவர் கழக பவள விழா மாநாட்டில் தந்தை பெரியாருக்குப் பிறகு இந்த இயக்கத்தை மேலும் வலுப்படுத்தி, சமூக நீதிக் கொடியை வானளாவப் பறக்கவிட்டு தந்தை பெரியார் கொள்கையை உலகெங்கும் பரவும் வகை செய்து மாதம் ஒன்றுக்கு 20 நாள்கள் சுற்றுப்பயணம் செய்து தன்மான பகுத்தறிவுப் பெரும் பணியை ஆற்றிவரும், முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் போன்றவர்களால் 'தமிழர் தலைவர்' என்று போற்றப்படும் மதிக்கப்படும் ஒரு தலைவரை இயக்கத் தொண்டர்கள் சாரட்டில் அமர வைத்து, கொள்கை முழக்கமிட்டு அழைத்து வந்தது கொள்கை பிரச்சாரக் கண்ணோட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அணுகு முறையே!
அந்தப் பாடலில் புரட்சிக் கவிஞர் மேலும் பாடுகிறார்:
மக்கள் நெஞ்சில் மலிவுப் பதிப்பு
வஞ்சகர்க்கோர் கொடிய நெருப்பு
மிக்க பண்பின் குடியிருப்பு
விடுதலைப்பெரும்படையின்தொகுப்பு
வஞ்சகர்க்கோர் கொடிய நெருப்பு என்று எவ் வளவுத் தொலைநோக்கோடு தொட்டுக் காட்டியுள்ளார் கவிஞர்.
அந்த வஞ்சகர்கள் இன்னும் வற்றிப் போய்விட வில்லை. விடுதலைப் படையினை - விடுதலை என்னும் போர் ஆயுதத்தை நாளும் சுழற்றிவரும் தலைவர்மீது சேற்றை வாரி இறைக்க ஆசைப்படும் அந்த வஞ்சகர்களை தமிழர்கள் அடையாளம் காண வேண்டும். அவ்வளவுதான். குரைப்பதற்கெல்லாம் பதில் வேண்டாம். கொள்கையை நோக்குவதே நம் ஒரே குறி!
ஒரு வரலாறு தெரியுமா இந்தக் குட்டிச் சுவர் வாசிகளுக்கு? 1948ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 23, 24 நாள்களில் ஈரோட்டில் திராவிடர் கழக 19ஆம் மாநில தனி மாநாடு.
அந்த மாநாட்டு ஊர்வலத்தில் என்ன நடந்தது தெரியுமா?
அறிஞர் அண்ணாவை சாரட்டில் உட்கார வைத்த தந்தை பெரியார் அந்த ஊர்வலத்தில் கடைசி வரை நடந்தே வந்தார் என்ற வரலாறு தெரியுமா? இந்த வக்கிரங்களுக்கு.
கருப்புச்சட்டை அணிந்து மேல் துண்டை இடுப்பில் கட்டி அந்த 69 வயதில் சிங்க நடை போட்டு வந்தார் பெரியார் என்று கவிஞர் கருணானந்தம் அவர்கள் 'தந்தை பெரியார்' என்னும் வரலாற்று நூலில் அருமையாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
தந்தை பெரியார் அவர்களோடு ஆசிரியர் வீரமணி அவர்களும் ஊர்வலத்தில் அமர்ந்து பவனி வந்த மற்ற பதியங்களை அறியுமா இந்தக் கத்துக்குட்டிகள்?
ஒன்றை நமது தோழர்கள் உணரவேண்டும். அவர்களின் கோபம் சாரட் வண்டியில் தமிழர் தலைவர் வந்ததல்ல.
சினத்துக்குக் காரணம் அந்தக் கும்பகோணம் மாநாடு! ஆத்திரத்துக்குக் காரணம் அந்த மாநாட்டில் ஆயிரக்கணக்கில் மாணவச் சிங்கக் குட்டிகள் கர்ச் சனை செய்து அணிவகுத்து வந்தார்களே அதுதான் காரணம்!
எங்கே இருந்து கிளம்பியது இந்த இளைஞர் சேனை - மாணவர் பட்டாளம்? திராவிடர் கழகம் இவ்வளவு பலம் வாய்ந்ததா? பெரியாருக்குப் பின் அஸ்தமனம் ஆகிவிடும் என்று அண்டா அண்டாவாக மனப்பால் குடித்துக் கிடந்தோமே - ஏமாந்து விட்டோம் - ஏமாந்து விட்டோம்!
இந்தக் கருஞ்சட்டைப் பட்டாளம் மேலும் மேலும் வாலிப வீரத்தோடு வளரத்தான் செய்யும் போலும் என்ற ஆற்றாமையால் அசிங்கத்தைப் பேனாவில் ஊற்றி எழுதுகிறார்கள்.
ஆரியம் எப்பொழுதும் நேருக்கு நேர் வராது, வந்த தும் இல்லை. அப்படி வந்தால் தானே என்றைக்கோ கதை முடிந்திருக்குமே! ஆனால் அதற்கு எடுபிடிகள் எப்பொழுதுமே மலிவாக நமது இனத்தில்தான் கிடைப்பார்களே - இது இன்று நேற்றல்ல காலந்தொட்டு தொடர்கிற தொடர்கதை தானே.
நாம் இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும்? அவர்களின் ஆபாச எழுத்துகளுக்கு அதே பாணியில் பதில் அளித்துக் காலத்தைக் கழிக்க வேண்டாம்.
'விடுதலை'யில் நேற்று நமது தலைவர் வெளியிட்ட அறிக்கையினைப் படியுங்கள் - படியுங்கள்.
இழிமொழிகளால் சோர்ந்தோமா? மாறாக வீறு கொண்டு எழுந்தோமா என்று காட்ட வேண்டிய தருணம் இது.
பள்ளிகளில் எல்லாம், கல்லூரிகளில் எல்லாம், பல்கலைக்கழகங்களில் எல்லாம் திராவிட மாணவர் கழக அமைப்பு தொடங்கப்படட்டும் - தொடங்கப் படட்டும்!
புறப்பட்டது காண் புலிப் போத்துகள் - சிங்கப் புயல்கள் என்று எதிரிகள் நடுநடுங்க வேண்டும், துரோகிகள் தொடை நடுங்கி பதுங்க வேண்டும்.
குடந்தை மாநாட்டை வெற்றி முகட்டில் நிறுத்தி விட்டோம் என்ற மகிழ்ச்சியோடு நம் பணி முடிந்து விட்டதாகக் கருதக் கூடாது.
குடந்தை மாநாடு புத்தெழுச்சியை - ஊட்டியது - புது வரலாற்றைப் படைக்கப் பல்லவியைக் கொடுத்து விட்டது - தந்தை பெரியார் பணியை தமிழர் தலைவர் மானமிகு வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் முடித்திட - புதிய தலைமுறை புறப்பட்டு விட்டது - புதிய புறநானூற்றை எழுதத் துடிக்கிறது என்ற நிலை உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
அதுதான் குடந்தை மாநாடு முழு வெற்றி கண்டதற்கன பதவுரை - பொழிப்புரை - கருத்துரை!
கருஞ்சட்டை இளஞ்சேனையே - காரியத்தில் கண் வைத்துக் கடமையாற்றுவோம்.
காவிகள் விரிக்கும் வலைகளை, கூண்டுகளை நொறுக்குவோம் - காவியா - கருஞ்சட்டையா என்று ஒரு கை பார்ப்போம்.
தமிழ் மண் தந்தை பெரியார் மண்ணேதான் என்பதை வரலாற்றுக்கு மீண்டும் நிரூபிப்போம்!
தமிழ்நாட்டு மாணவர்களும், இளைஞர்களும் நம் பாசறை நோக்கிப் பயணிக்க வேண்டும் அதற்கான ஆயத்தப் பணிகளை இந்தக் கணம் முதலே தொடங்குவோம்.
நமக்குக் காரியம்தான் முக்கியமே தவிர வெத்து வேட்டு விளையாட்டு வீரியமல்ல!
கதிரவனைக் கண்டு குரைப்பதுகள் பக்கம் கவனச் சிதைவு வேண்டாம்.
கால்சட்டைப் பருவம் முதல்
தந்தை பெரியார்
தடத்தை விட்டு
தவறிக்கூட
கால் பதிக்காத
தன்மானத் தலைவர்
நமக்கு மட்டுமே உண்டு
86இல் அவரது பொது வாழ்வின் காலம்
76 - இந்த அளவுகோல் வேறு யாருக்கும் கிடைக்காத ஒன்று!
குடந்தையில் நமது மாணவர்கள் எடுத்துக் கொண்ட உறுதி மொழிப் பதிவையும் யாரும் ஒரு கணம் எண்ணிப் பார்க்கட்டும்!
வேறு எங்கு எந்த அமைப்பில் இந்த ஒழுகலாறுகள் உண்டு? நமக்கு நிகர் நாமே! படை நடத்துவோம் பண்போடு, பணி முடித்திடுவோம் உறுதியோடு!
        ------------------------ மின்சாரம் அவர்கள் 11-7-2018 ‘விடுதலை’ இதழில் எழுதிய கட்டுரை

    

நாயன்மார் முத்திபெற்ற விதம் - பெரியார்

நாயன்மார் முத்திபெற்ற விதம்!


பெரிய புராணத்தில் காணும் நாயன்மார்கள் பலர் அவர்களில் அறுபத்துமூவர் சிறந்தவர்கள்.

 
இவர்கள் "நற்கருமங்கள் செய்து கைலாயத்தை அடைந்தவர்கள்." இதில் "கடவுளே நேரில் வந்து முக்தி கொடுக்கப்பட்டவர்கள் பலர்."
 
முக்தி பெற இவர்கள் செய்த நற்கருமம் என்ன? என்பது பற்றி சிந்திப்போம்.

 
1.திருநீலக்கண்ட நாயனார்

 
இவர் ஜாதியில் குயவர். நடத்தையால் மிக்க இழி நிலை உடையவர். அதாவது காமக்காந்தகரராய் திரிந்தவர் என்பதை அறிந்து இவரது மனைவியார் தம்மை இனி தீண்டக் கூடாது என்றார்.
 
அதனால் இவர் எந்த மாதரையும் தீண்டாமல் இருந்தார். இவை அறிந்து பரமசிவன் வந்து முக்தி அளித்தார்.

 
2.இயற்பகை நாயனார்

 
அவர் தனது மனைவியை ஓர் அயோக்கியப் பார்ப்பான் விரும்ப, அவனுக்கு அளித்து விட்டார்! அதற்காக சிவபெருமான் வந்து முக்தி அளித்தார்.

 
3.இளையான்குடிமாற நாயனார்

 
இவர் மனைவி தனது வீட்டுக் கூரையைப் பிடுங்கி அடுப்பெரித்து ஒரு பார்ப்பானுக்கு சோறு சமைத்துப் போட்டார்.
 
அதற்காக சிவபெருமான் வந்து இருவருக்கும் முக்தி அளித்தார்.

 
4.மெய்ப்பொருள் நாயனார்

இவர் ஓர் அரசர். இவருக்கு ஞானாபதேசம் செய்வதாய், இந்த அரசரது பகைவன் சிவனடியார் வேடம் தரித்துக்கூற, இவர் மெய்யெனக்கருதி வணங்கும்போது இவரை சிவனடியான் கொன்று விட்டான். அந்த சிவனடியானை, அரசனின் ஆள் கொல்லுகையில் சிவன் வந்து தடுத்தார். இதனால் இவர் முக்தி பெற்றார்.
 
5.அமர்நீதி நாயனார்
 
இவரிடம் ஒரு பிரம்மச்சாரி கொடுத்து வைத்த கோவணம் காணாமல் போனதால் அதற்காக சரி எடையாக வேறு துணி கொடுப்பதாகக் கூறி, ஒரு கோவணத்துணிக்கு சரி எடை பார்க்கையில் தானும் தன் மனைவியும் திராசுத் தட்டில் உட்கார்ந்து சரி செய்து அந்த பிரம்மச்சாரிக்கு தங்களை அடிமைப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
அதனால் சிவன் இவர்களுக்கு முக்தி கொடுத்தார்.
 
6.எறிபத்த நாயனார்
 
இவர் வேறு ஒரு சிவனடியார் கடவுளுக்குப் பூசை செய்ய பூக்குடலை எடுத்து வருகையில் ஒரு யானை அந்தப் பூக்குடலையைப் பிடுங்கி நாசமாக்கிவிட்டது. அதுகேட்டு எறிபத்த நாயனார் அந்த யானையையும் யானைப் பானையும் வெட்டிக் கொன்றுவிட்டார். இதற்காக சோழராஜன் விசாரித்து அக்குற்றத்திற்குத் தன்னை கொல்லும்படி உடைவாளை எறிபத்தரிடம் கொடுத்தார். எறிபத்தர் அதை வாங்கி தன் கழுத்தை அறுத்துக் கொள்ள முயன்றார். இதற்காக சிவன் வந்து முக்தி அளித்தார்.
 
7.ஏனாதி நாயனார்
 
இவரை இவரது பகைவன் கொல்ல நெற்றியில் விபூதி தரித்து வந்து விபூதிப் பையைக் காட்ட நாயனார் வணங்கி செயலற்று நிற்க உடனே பகைவன் கொன்றுவிட்டான். அதற்காக சிவபெருமான் முக்தி கொடுத்தார்.
 
8.கண்ணப்ப நாயனார்
 
இவர் தனது இரண்டு கண்ணையும் தோண்டி எடுத்து கடவுளுக்குப் புதைத்து தான் குருடனாக இருந்து கொண்டே கடவுளுக்குப் பூசை செய்தவர்.
 
இவரது இரண்டாவது கண்ணைப் பிடுங்கி கடவுள் கண்ணில் புதைக்கும் போது, கடவுளின் கண் இருக்குமிடம் தெரிவதற்காக தனது ஒரு செப்புக்காலை கடவுள் கண் இருக்குமிடத்தில் வைத்து அடையாளம் கண்டுபிடித்து கண்ணை ஒட்ட வைத்தார்.
 
பன்றி மாமிசத்தைச் சுவைத்து ருசி பார்த்து கடவுளுக்கு ஊட்டினார். அதனால் சிவபெருமான் இவருக்கு முக்தி அளித்தார்.
 
9.அரிவாட்ட நாயனார்
 
இவர் தனது செந்நெல் அரிசியைக் கடவுளுக்குப் படைத்துவிட்டு தாம் கார்நெல் அரிசி சாப்பிட்டு வந்தார். அந்த ஊரில் கார்நெல் அரிசி விளையவில்லை. அதனால் பசியோடு இருந்தே செந்நெல் அரிசியை கடவுளுக்கு படைத்து வந்ததால் ஒரு நாள் படைக்க எடுத்துக் கொண்டு கோவிலுக்கு போகும்போது பசி களைப்பால் கால் இடறி விழுந்து விட்டார். படைப்பு உணவு கீழே சிந்திவிட்டது. கடவுளுக்கு இன்று படைக்க உணவு இல்லையே என்று கருதி நாயனார் தன் கழுத்தை அறுத்துக் கொள்ள கத்தியை கழுத்தில் வைத்தார். இதனால் சிவபெருமான் இவருக்கு முக்தி கொடுத்தார்.
 
10.ஆனாய நாயனார்
 
இவர் புல்லாங்குழலில் பஞ்சாட்சரத்தை வாசிப்பார். சராசரங்கள் எல்லாம் ஸ்தம்பித்து நிற்கும். இதனால் சிவபெருமான் இவருக்கு முக்தி அளித்தார்.
 
இந்தப் பத்து நாயன்மார்கள் முக்தி பெற்ற சரிதம் இது. இதைத்தான் பெரிய புராணம் கற்பிக்கிறது. இன்னும் உள்ள நாயன்மார் சரித்திரம் பின்னால் வரும்.

இப்படித்தான் பக்தி செலுத்துவதா? இதற்குத்தான் சிவபெருமான் முக்தி கொடுப்பதா?
 
இதில் இருந்து பக்தர்கள் எவ்வளவு முட்டாள்களாக இருக்க வேண்டி இருக்கிறது?
 
கடவுள்கள் எவ்வளவு இழிதன்மை உடையவர்களாக இருக்க வேண்டி இருக்கிறது?
 
இவைகளை சிவபக்தர்களும், ஆஸ்திகர்களும், புலவர்களும், பெரிய புராணத்தைப் படிக்க வேண்டும் என்று கூறும் சர்.ஆர்.கே.சண்முகம் அவர்களும் மற்றும் கலைவாணர்களும் சிறிது சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டுகிறேன்.


                -----------------------------சித்திரபுத்திரன் என்ற பெயரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் சொற்பொழிவு "விடுதலை" 06.05.1950
    

பார்ப்பனரிடம் ஏமாந்துவிடக்கூடாது-பெரியார் பாதையில் செல்லுங்கள் - புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்




பெரியார் பாதையில் செல்லுங்கள்

- புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன்

இப்போது "பார்ப்பனர் உணவு விடுதி களில் உண்ணக் கூடாது'' என்று - பெரியார் அவர்கள் சொல்கிறார்கள் என்றால் இதில் மாணவர்கள் முற்றிலும்  கலந்து கொள் ளலாம், இதில் பங்கேற்கலாம். அரசியலாரை எதிர்த்து நடத்தும் போராட்டத்தில் மக்கள் மட்டுமே கலக்க  வேண்டும்; எந்தப் பகுதியில் மாணவர்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டாம் என்று பெரியார் அவர்கள் கூறுகிறார்களோ அதில் கலந்துகொள்ளக் கூடாது. நம்முடைய சீர்திருத்தப் போராட் டத்திற்கு வேண்டிய கிளர்ச்சிகள் உங் களிடமே உள்ளன.  எத்தனை முயற்சிகள் எந்தெந்த முயற்சிகள் உண்டோ - அத்தனை முயற்சிகளையும் கையாள வேண்டும்.
இரண்டு தண்ணீர்ப் பானைகள் வைக் கப்பட்டு ஒன்று நமக்கு என்றும், மற்றொன்று பார்ப்பானுக்கு என்றும் கூறப்பட்டால் சும்மாவிடலாமா? இது போன்ற சின்ன தகராறுக்கெல்லாம்கூட பெரியாரிடம் சொல் லலாமா? நாமே இதற்கு முடிவுகட்ட வேண்டும்.
பெரியார் பாதையில்செல்லுங்கள்
ஆகையினால் தோழர்களே! எது அரசியல் பகுதி, எது சமூகப் பகுதி என்பதை நீங்கள் நன்கு அலசிப் பார்த்து போராட வேண்டும். இப்படிப்பட்ட சமுதாயத் துறையில் பெரியாருக்கு முப்பது ஆண்டுகள் பணியாற்றிய அனுபவம் உண்டு, நீங்கள் அவர் வழி நிற்க வேண்டும். அவர் பாதையில் செல்ல வேண்டும்.
தியாகத்தால் வளர்ந்த இயக்கம்
சிதம்பரம் பக்கம் பரதூர் என்ற ஊரிலே ராஜன் என்ற வாலிபர் இருந்தார். இந்த இயக்கத்திலே ஆழ்ந்த பற்றுள்ளவர். அந்த ஊரிலேயே நம் இயக்கத்தின் கூட்டம் ஒன்றைப் போட்டார். அதற்கு அந்த ஊரில் உள்ளவர்கள் என்ன பரிசு கொடுத்தார்கள் தெரியுமா? நீங்கள், சற்று கவனமாகக் கேளுங்கள்; அவருடைய மனைவியைத் தூக்கிச் சென்றனர். அவரையும் அடித்து ஊரை விட்டு விரட்டினர். அவருடைய வீட்டைப் பிடுங்கிக் கொண்டு, அவருடையது அல்ல  என்று சொல்லி விட்டனர். தாய், பாட்டி முதலியோரை ஊருக்கு அனுப்பி விட்டனர். கடைசியிலே மானத்திற்கு இழுக்கு வந்ததை எண்ணி எண்ணி ஏங்கிய அந்த தமிழன் தஞ்சைக்கருகில் உள்ள கரந்தை கல்லூரிக்குப் பக்கத்தில் தூக்கிட்டுக் கொண்டு மாண்டார். அதைப் போல பல பல உத்தமர்கள் தியாகம் செய்து வளர்த்த இயக்கம்.
எதிரியின் பெரும் சதி

 சிதம்பரத்தில் சகஜானந்தாவின் பள்ளியில் ஒரு சமயம் ஆண்டுவிழா.சகஜானந்தாவுக்கும், சிதம்பரம் தீட்சதர்களுக்கும் பகை நிறைய உண்டு. சிதம்பரம் தண்டபாணிப் பிள்ளை பெரியார் வந்து ஆண்டு விழாவில் கலந்து கொள்ள பெரிதும் விரும்பினார். பெரியார் அவர்களும் வர ஒப்புக்கொண்டு விட்டார். ஆனால் சனாதனிகளும், தீட்சதர்களும் எதிர்ப்பைப் பலமாகக் காட்ட ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
அன்றைய தினம் கலகம் செய்ய ஆயிரக்கணக்கில் திரண்டுவிட்டனர். ஒவ்வொருவனிடமும் கல், தடி, கத்தி போன்ற ஆயுதங்கள் உள்ளன. அன்று பெரியாரை ஒழித்து விடுவது என்றே திட்டமிட்டு விட்டனர். நிலைமை மிக மிக பயங்கரமாக இருந்தது.
நாங்கள் பத்து பேர்கள்  போயிருந்தோம். இந்த நிலையைப் பார்த்து விட்டு பயந்தே போனோம். உடனே நாங்கள் ரயிலடிக்குப் போய் பெரியார் வந்ததும் திரும்பப் போகச் சொல்லி விடுவது என்று முடிவு கட்டிக் கொண்டு ரயிலடிக்குப் போனோம்; பெரியார் வராமலேயே இருந்தால் நல்லது என்று எண்ணினோம். 

பெரியாரின் ஆண்மையும் வீரமும்
ஆனால் வருகிறேன் என்று கூறியிருந்த   வண்டியில் வந்திறங்கினார்.  உள்ள நிலைமையைக் கூறினோம். கேட்டுக்கொண்டே 'விடு விடு', என்று ஊருக்குள் போனார். போகவேண்டாம் 'ஆபத்து ஆபத்து' என்று கூறக் கூற கேட்டுக் கொண்டே  போனார். எந்த வழியில் போகக் கூடாது என்று நினைத்தோமோ அந்த வழியில் போனார். போய்  'டக்'  என்று நின்றார். அதுவும்  எந்த  இடம்? எந்த இடத்தில் நிற்கக் கூடாது என்று நினைத்துப் பயந்தோமோ அதே இடம்; போலிகளின் கூட்டம் எதிர்ப்பை ஆரம்பித்து விட்டது. போலிகளின் ஆயுதம் தாங்கிய கரங்கள் உயர்ந்துவிட்டன. 'இன்று என்ன செய்யப் போகிறோம்?' என்று எங்கள்  கூட்டில் உயிர் இல்லை.
எதிரிகளின் மனதையும் ஈர்த்த பேச்சு

 இந்த நிலையில் பேசவும்  ஆரம்பித்து விட்டார். எப்படிப்பட்ட பேச்சு? பாமரர் முதல் அனைவருக்கும் புரியும்  முறையில், அழகாக உள்ளம் கவரும் விதத்தில் பேசினார். "உங்கள் பையன் ஒருவன் படித்திருக் கிறான்; பார்ப்பனரின் பையன் ஒருவன் படித்திருக்கிறான், நீங்கள் என்ன விரும்புவீர்கள்? உங்கள் பையனுக்கு வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்றுதானே? ஆனால் இன்றைய பார்ப்பன ஆதிக்கத்தில் யாருக்குக் கிடைக்கும்? இதைத்தானே கூறுகிறேன்" என்றார்.  உயர்த்திய கரங்கள் தாழ்ந்தன. அனைவரின் மனமும் சிந்திக்க ஆரம்பித்தன; "கடைசியில் மூட நம்பிக்கையின் பிறப்பிடமான இந்த ஊர் ஆலயத்திலே உள்ள நடராசன் சிலையைக் கொண்டு வந்து திருப்பிப்போட்டு வேட்டி துவைப்பேன்" என்றார் எதிர்த்த கரங்கள் திரும்பி தட்டுதலின் மூலம் ஓசையைக் கிளப்பின. அன்று சாகடிக்கப்படவிருந்த பெரியார், 'நடராஜன் கோவில் துவம்சமாக்கப்பட வேண்டும்' என்றும்,  அன்றே ஆக வேண்டுமென்றும் பெரியார் கட்டளையிட்டிருப்பாரேயானால் ஒரு நொடியிலே ஆகியிருக்கும். அப்படிப் பெரியார் அவர்கள் பாடுபட்டு முன்னுக்குக் கொண்டு வந்த இயக்கம். எந்த இயக்கம் நிலையானது - எந்த இயக்கம்  மக்களுக்கு உண்மையாகப் பாடுபடுவது - எந்த இயக்கம் நம் சமுதாயம் முன்னேற உண்மையாக உழைக்கிறது என்பதை உணர்ந்து நீங்கள் சேர வேண்டும்.  தமிழ் மாணவர்கள் எல்லோரும் ஒற்று மையாக இருக்க வேண்டும். பார்ப்பனரிடம் ஏமாந்துவிடக்கூடாது. எஞ்ஞான்றும் விழிப் போடு இருக்கவேண்டும். பெரியார் அவர்கள் சொல்கின்ற அறிவுரைகளை அன்றாடம் கடைப் பிடிக்கவேண்டும்.


              ---------------------1957ஆம் ஆண்டு, 'பிராமணாள்' உணவு விடுதிகளுக்கு எதிராக, தந்தை பெரியார் அவர்கள் நடத்திய சாதி ஒழிப்புப் போராட்டத் தீ தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல் லாம், பட்டி -- தொட்டியெல்லாம் கொழுந்துவிட்டு எரிந்த நேரம். இந்தப் பின்னணி யில் 23--.6.-1957 அன்று குடந்தையில் நடைபெற்ற திராவிட மாணவர் மாநாட்டில் புரட்சிக்கவிஞர் ஆற்றிய வீர உரையின் பகுதிகள் இவை.

    

பெரியார் : சரியாகப் பெயர் வைத்த பெண்கள்

பெரியார் : சரியாகப் பெயர் வைத்த பெண்கள்





தெய்வ பக்தர் ஒருவர் பெரியாரைச் சந்தித்தார். அவரும் அன்போடு வரவேற்றார். "சொல்லுங்க. என்ன சமாச்சாராமா வந்திருக்கீங்க” என்று கேட்டார். பக்தர் ரொம்பவும் ஆதங்கத்தோடு ஒரு கேள்வியை முன்வைத்தார். “கோடானு கோடி பேர் நம்புகிற கடவுளை வெறும் கல்லுன்னு சொல்றீங்களே. இது நியாயமா?" என்று கேட்டார். பெரியார் அவரிடம் நேரம் செலவழித்து எந்த தத்துவ விளக்கமும் தரவில்லை. அவர்தான்எதிலும் சிக்கனக்காரராயிற்றே!. மேலும் எதார்த்தமான  “வெளிப்படைச் சிந்தனையுள்ள பெரியார் அல்லவா? சித்த என்னோட வரீங்களா? கோயில் வரை போயிட்டு வந்துடலாம்” பெரியார் கேட்டார். வந்தவருக்கு ஆச்சரியம். பெரியாரா? கோயிலுக்கா? ஒன்றும் புரியவில்லை. "சரி போகலாம்” புறப்பட்டு விட்டார்.

இருவரும் கோயிலுக்குப் போனார்கள். கடவுள் சிலை இருக்கிறஇடம் வரை சென்றார் பெரியார். உடன் வந்தவருக்கு ஆச்சரியமோ ஆச்சரியம் . அங்கே பூசை செய்பவரிடம் பெரியார் கேட்டார்.

“இந்த சிலை தங்கமா?”
“அய்ம்பொன்னா?”
“செம்பா?”
“வெண்கலமா?”
பெரியார் கேட்டுக் கொண்டே வந்தார். பூசாரி இல்லை இல்லை என்று பதில் சொன்னார். கடைசியாக, “வேற எதுலதான் செஞ்சிருக்காங்க” என்றார். பூசாரி பட்டென்று "கல்லுல" என்றார்.
தன்னோடு வந்தவரைத் திரும்பிப் பார்த்து பெரியார் சொன்னார். “இதத்தான் நானும் சொல்றேன். பூசாரி சொன்னா பொறுத்துக்குறீங்க. நான் சொன்னா கோவிச்சுக்குறீங்க” என்று சொல்லிட்டு புறப்பட்டு விட்டார். உடன் வந்தவர் வாயடைத்து நின்றார்.
பெரியார் வாழ்க்கையில் இன்னொரு நிகழ்வு. ராமன் படத்தை செருப்பால் அடித்துவிட்டார் என்று பெரியார் படத்தை ராமர் பக்தர்கள்முச்சந்தியில் வைத்து செருப்பால் அடித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.அடுத்த நாள் “குடிஅரசு” பத்திரிகையில் “செருப்பால் அடிக்க படம்தேவைப்பட்டால் முகவரியை அனுப்பிவையுங்கள் படம் இலவசமாக அனுப்பித்தரப்படும்" என்று குட்டி விளம்பரம்.
பெரியாரின் தோழர்கள் மனம் சங்கடப்பட்டு "என்னங்கய்யா இப்படி போட்டிருக்கிறீர்கள்” என்று கேட்டனர்.
“என்ன? சரியாத் தானே போட்டிருக்கேன். எதாவது அச்சுப்பிழை இருக்கா?” என்று பெரியார் கேட்டார். “அவங்க உங்களை அவமானப்படுத்துறாங்க அவங்களுக்குப் படம்அனுப்பித்தர்ரோம்னு சொல்றீங்க இது உங்களுக்கு நல்லாயிருக்கா” என்று தோழர்கள் கேட்டனர்.
“இத அப்டிப் பாக்கறது தப்பு. நிறைய பேர் என் படத்த செருப்பால அடிச்சா ஏன் அடிக்கிறாங்கன்னு நெறைய பேர் கேப்பாங்க. ராமன் படத்த இவர் செருப்பால அடிச்சாரு. ஆதனாலஅவர் படத்தை இவங்க செருப்பால அடிக்கிறாங்கன்னு சொல்லுவாங்க. ராமன் படத்த நாம செருப்பாலஅடிச்சதுக்கு அவங்களே விளம்பரம் குடுக்கறது நல்லது தானே” என்று பெரியார் எதிர் கேள்வி போட்டு விட்டு இயல்பாக இருந்துவிட்டார்.
இப்படி பெரியாரின் வாழ்க்கையில் எவ்வளவோ நிகழ்வுகள் இருக்கின்றன. எதையும் அவர் இழிவாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை. எடுத்துக் கொண்ட செயலில் உறுதியாக இருந்ததால் எல்லாத் தடைகளையும் அவர் இனிதாகவும் பொறுமையாகவும் ஆத்திரப்படாமலும் எதிர் கொண்டார்.
எண்ணியர் திண்ணியராக இருந்தால் எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துவார் என்பதுதான் வள்ளுவர் நூல் மொழி. இதையெல்லாம் நன்குணர்ந்ததால் தான் தமிழகத்துப் பெண்கள் ஈ.வெ.ராமசாமியாக இருந்தவரை “பெரியார்” என்று அழைத்தனர். அந்தப் பெயர்தான் இன்று தமிழகத்திற்குள் சாதிவெறி சக்திகள் மக்களை அண்டமுடியாமல் காக்கும் நெருப்பாக நீடிக்கிறது. அதனை அணையவிடாமல் பாதுகாப்பது நமது கடமை.
இப்போதைய பெரியார் போல் ஆதிகாலத்திலும் பெரியார்கள் தமிழ் மண்ணில் இருந்துள்ளனர். அவர்களின் அறிவுரையைக் கேட்டு மன்னர்கள் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்பதை வள்ளுவர் இரண்டு அதிகாரங்களில் வலியுறுத்தி சொல்லியிருக் கிறார். ஒன்று பெரியாரைத் துணைக் கோடல் (அதிகாரம் - 45), மற்றொன்று பெரியாரைப் பிழையாமை (அதிகாரம் - 90).
இந்தி, சமஸ்கிருதம் என்ற இரு மொழி வெறி கொண்ட எச்.ராஜா போன்ற ஆர்எஸ்எஸ்., சங்பரி வாரம் தமிழ்நெறிகளை எங்கே அறிந்திருக்கப்போகிறது?
பெரியாரைத் பேணாது ஒழுகின் பெரியாரால்
பேரா இடும்பை தரும் ( குறள்  892 )
பெரியாருக்கு மரியாதை கொடுக்காமல் தான் தோன்றித் தனமாகத் திமிரோடு நடந்து கொண்டால் அது பெரும் துன்பத்தைத் தரும் என்று வள்ளுவர் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டிலேயே சொல்லியிருக்கிறார். கி.பி. இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும் இதனைப் புரிந்து கொள்ளாதவர்களை என்னென்று சொல்ல! ஒருவனை நெருப்பு சுட்டுவிட்டால் ஒரு வேளை பிழைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் பெரியாரைப் பின்பற்றாமல் தவறு செய்கின்றவர்கள் பிழைப்பதென்பதே இல்லை என்ற கருத்தினை,
எரியால் சுடப்படினும் உய்வுண்டாம் உய்யார்
பெரியாரைப் பிழைத்தொழுகுவார் (குறள் 896)
எனும் குறளில் வள்ளுவர் சொல்லிச் செல்கிறார்.
வள்ளுவரைப் பொய் வேடம் பூண்டு சிலர் தூக்கிச் சுமக்கலாம். அவர் யாத்த திருக்குறளில் இருக்கும் கருத்துகளை உள்வாங்காதவர்கள் போலிச் சாமியார்கள் போன்றோரே. அவர்களிடம் எல்லாத் தீச் செயல்களும் மண்டியிருக்கும். சொற்களையும் பயனற்ற சொற்களாகவே உதிர்ப்பார்கள். அப்படிப் பட்டவர்களை மனிதப்பதர் என்றார் வள்ளுவர் (குறள் 196).
இப்படிப்பட்ட பதர்கள் காற்றில் அடித்துச் செல்லப்படும். நெல் மணிகள்தான் களஞ்சியத்தில் இருக்கும். விதைநெல்லாய் என்றும் விளங்குவார் என்ற தொலை நோக்குப் பார்வையோடுதான் தமிழகப் பெண்கள் பெரியார் எனப் பெயர் சூட்டியிருக்கிறார்கள்.
அவரை இழிவுபடுத்துவதை, அவரது சிலைகள் உடைக்கப்படும் என்பதை, சாதி வெறியர் எனத் தூற்றுப்படுவதை மக்கள் கவனித்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். அவசரக்காரனுக்குப் புத்திமட்டு என்ற பழமொழியை அறிந்துள்ள மக்கள் புத்திசாலிகள். இதையெல்லாம் உள்ளுக்குள்ளே பொதிந்து வைத்திருப்பார்கள். வெளிப்படுத்த வேண்டிய தருணத்தில் வெளிப்படுத்துவார்கள். இந்த அனுபவத்தைத்தான் -
பொள்ளென ஆங்கே புறம் வேரார் காலம் பார்த்து
உள்வேர்ப்பர் ஒள்ளி யவர்
என்று வள்ளுவர் சாறாகப் பிழிந்து தந்துள்ளார்.
           --------------------------------நன்றி: மயிலை பாலு -“தீக்கதிர்” 19.3.2018
    

பூணூல் அறுப்பு பற்றி பெரியார்




தந்தை பெரியார்


ஆவணி அவிட்டத்தன்று பூணூல் போடுவதைத் தான் கேட்டிருக்கிறேன், ஆரியர்களும் அவர்கள் சீடர்களும்! ஆனால் நம் தோழர்கள் அதே நாளில் தங்கள் பூணூல்களை அறுத்து விட்டார்களாம்! இது ஒரு மாதிரியான கொண்டாட்டந்தான்! ஆரிய அடிமைச் சின்னங்களில் முதல்தரமான இந்தப் பூணூலை அறுத்தெறிவதற்கு ஆவணி அவிட்டம் வருகிற வரையிலா இவர்கள் காத்திருக்க வேண்டும்? நெற்றியிலிருக்கும் விபூதியையோ, நாமத்தையோ அழிப்பது போலவே, எந்த நிமிஷத்தில் நினைக்கி றோமோ அந்த நிமிஷத்திலேயே பூணூலை அறுத் தெறிய வேண்டியது தானே!
ஓஹோ! விஷயம் புரிகிறது! நம் தோழர்கள் சப்பையானவர்களா? ஆவணி அவிட்டத்தன்று ஏன் அறுத்திருக்கிறார்கள் தெரியுமா? அந்த நாள் ஆயுள் முழுவதும் ஞாபகத்திலிருக்க வேண்டுமே, அதற்காகத்தான்! அதுமட்டுமல்ல! "ஓய்! பிராம ணரே! ஜாதி வேற்றுமை ஒழிய வேண்டும்! எல் லோரும் சகோதரர்கள்! என்ற வாய்ச் சவடால் அடிக்கிறீரே! உம் தோளிலுள்ள பூணூலை மட்டும் அறுத்தெறியாமலிருக்கிறீரே!"
என்று யாராவதொரு காங்கிரஸ்காரரைப் பார்த் துக் கேட்க வேண்டியிருக்கும். அப்போது அவர் கேட்பார், "நீர் செட்டியார்தானே! பூணூல் உண்டே! நீர் மட்டும் போட்டுக் கொள்ளலாமா!" என்று.
"அட பைத்தியக்காரரே! நானும் இன்னும் 20 பேரும் சேர்ந்து 1946ஆம் வருஷத்து ஆவணி அவிட்டத்தன்றைக்கே அறுத்தெரிந்து விட்டோம்! இது தெரியாதா?
"விடுதலை"ப் பத்திரிகை படித்தால்தானே இதெல்லாம் தெரியும்?" என்று கூறலாமல்லவா?
பார்ப்பனத் தோழர்களுக்கு ஒரு வார்த்தை, பூணூலின் தத்துவம் உங்களில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியுமோ? நான் சொல்லுகிறேன். கேளுங்கள்! மனம், வாக்கு, காயம் ஆகிய மூன்றையும் கட்டுப் படுத்துவதன் சின்னமாகவே முப்புரிகளைக் கொண்ட பூணூல் அணியப்படுகிறது என்கிறது உங் கள் சாஸ்திரம்! ஆனால், உங்களில் எத்தனைபேர் இம்முன்றையும் கட்டுப்படுத்தியவர்கள்? அல்லது கட்டுப்படுத்த முயன்றவர்கள்? அல்லது முயன்று வெற்றி பெற்றவர்கள்?
'இராஜபார்ட்' போட்டுக் கொண்டு நாடகத்தில் நடிப்பவன் மறுநாள் காலையில் அரை "கப்" காப்பிக்கு அலைச்சலாய் அலைகின்றான், பாவம்! அது இராத்திரி வேடம்! ஆனால் நீங்கள் போடுவது பகல் வேடமல்லவா?
உங்களில் எத்தனையோ பேர் யோக்கியர்களாக மாற வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் இருக்கலாம்! அப்பேர்ப்பட்டவர்களாவது, பூணூலை அறுத்து, நெருப்பில் போடாவிட்டாலும், உங்கள் வீட்டில் துணி உலர்த்தவாவது கட்டிவையுங்கள்! உங்கள் விலாசத்தை மட்டும் எனக்கு அனுப்பினால் போதும்!
அந்நிய நாட்டுத் துணியை அவிழ்த்து நெருப் பில் வீசிய தேசபக்தர் பிராமணர்களுக்கு, இது ஒரு பிரமாதமான காரியமாயிருக்க முடியாதே! ஒருக்கால் இப்படிச் செய்வதற்கு நடுக்கமாயிருக்கி றதோ? அப்படியானால், கண்ணை இறுக்கி மூடிக் கொண்டு உங்களுக்குத் தோழராயுள்ள ஒரு சுயமரியாதைக்காரரைக் கூப்பிட்டுச் செய்யச் சொல்லுங்களேன்! அவர்கள் பூணூல், விபூதி, ருத்திராட்சம், நாமம் இந்த வேடங்களைக் களைந் தெறிவதில் வீரர்கள்! ஆனால் மற்றவர்களுக்கு மட்டும் தொல்லை கொடுக்க மாட்டார்கள்!
இவர்கள் ஹிந்து சமூதாயத்தின் டாக்டர்கள்! நீங்கள் விரும்பிக் கூப்பிட்டால் உதவிக்கு வரு வார்கள்! டாக்டர்கள் கட்டியை அறுப்பது போல, பூணூலை மட்டுமல்ல, குருட்டு நம்பிக்கைகள் எதையும் ஒரே நிமிடத்தில் அறுத்தெறிவார்கள்! உதவி தேவையானால், கூப்பிடுங்கள்! 

சகுனம் பார்க்கும் வழக்கம் எனக்குக் கிடையாது. சுமார் 20 வருஷங்களாவே கிடையாது. அதற்கு முன்புகூட அவ்வளவு கண்டிப்பாய் இருந்ததாக ஞாபகமில்லை. உங்களில் எத்தனைபேர் சகுனம் பார்க்கிறீர்களோ எனக்குத் தெரியாது.
ஒற்றைப் பிராமணன் எதிரே வந்தால் கெட்ட சகுனமாம்; இரட்டைப் பிராமணன் வந்தால் நல்ல சகுனமாம்! பார்ப்பான் தனியே வந்தால் எதிரிகள் ஏதேனும் செய்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று பயந்திருந்த அந்தக் காலத்தில் ஏற்பட்டது தானே! ஒருவருக்கு இருவராயிருந்தால் ஏதோ கொஞ்சம் தைரியமாகவாவது இருக்காதா என்ற நினைப்பில் எழுதி வைத்திருக்கலாம்!
காலந்தான் மாறிவிட்டதே! எத்தனை பிராமணர் கள் சேர்ந்து வந்தால் தான் இன்று என்ன செய்ய முடியும்! ஒன்று மூவர்ணக்கொடி பிடித்துக் கொண்டு வரவேண்டும்! அல்லது பிரிட்டிஷ் துப்பாக்கிக்குப் பின்னால் வரவேண்டும்! அல்லது "கடவுள்" என்ற "அணுக்குண்டு"க்கு முன்னால் வேதம் படித்துக் கொண்டு வரவேண்டும்! அல்லது கம்பர் மகாநாட்டு ஊர்வலத்தின் நடுவில் வரவேண்டும்!
இன்னொரு நல்ல சகுனமிருக்கிறது, பஞ்சாங்கத்தில்! சகுனத்தில் நம்பிக்கையுள்ளவர்களைக் கண்டால், கட்டாயம் கவனித்து ஏற்பாடு செய்யச் சொல்லுங்கள். அது என்ன தெரியுமா? புலி இடமிருந்து வலமாகப் போனால் நல்ல சகுணமாம்! யாருக்கு நல்ல சகுணம்? புலிக்கா சகுனம் பார்த்துப் போகிறவனுக்கா, என்று பஞ்சாங்கத்தில் கூறவில்லை! "நாமாகக் கட்டாயப்படுத்திச் செய்யக்கூடாது என்று சகுன நம்பிக்கைக்காரர்கள் சொல்லுவார்கள். அப்படியானால், புலிகள் தாராளமாக நடமாடும் பகுதிகளுக்காவது போய் பரீட்சைப் பார்த்து வரச் சொன்னால்தான் நல்லது! நம் முன்னோர்கள் எழுதியதெல்லாம் பொய்யாகாது! சும்மா போய் வரச் சொல்லுங்கள்! அல்லது போகச் சொல்லுங்கள்!

     --------------------------"காலி மணிபர்ஸ்" என்ற புனைப்பெயரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை. "குடிஅரசு" - 07.09.1946
    

More Recent Articles


You Might Like

Safely Unsubscribe ArchivesPreferencesContactSubscribePrivacy