ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணர்க! (திராவிட இயக்கங்கள் இந்து மதப் பண்டிகைகளுக்கு ஏன் வாழ்த்துத் ...
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 

Click here to read this mailing online.

Your email updates, powered by FeedBlitz

 
Here is a sample subscription for you. Click here to start your FREE subscription


  1. திராவிட இயக்கங்கள் இந்து மதப் பண்டிகைகளுக்கு ஏன் வாழ்த்துத் தெரிவிப்பதில்லை?
  2. எந்தத் தனிப்பட்ட பார்ப்பனர் மீதும் விரோதம் கிடையாது - பெரியார்
  3. அய்ந்து பஞ்சமா பாதகங்கள்! - பெரியார் ஈ.வெ.ரா. வேண்டுகோள்!!
  4. நான் நினைத்தால் இன்றைக்கே பகவான் இராமசாமியாக ஆகிவிட முடியுமே- பெரியார்
  5. ஒழிக்கப்பட வேண்டியவை எவை? - பெரியார்
  6. More Recent Articles

திராவிட இயக்கங்கள் இந்து மதப் பண்டிகைகளுக்கு ஏன் வாழ்த்துத் தெரிவிப்பதில்லை?


      (திராவிட இயக்கங்கள் இந்து மதப் பண்டிகைகளுக்கு ஏன் வாழ்த்துத் தெரிவிப்பதில்லை என்று பலரால் கேள்வி எழுப்பப்பட்டு வருகிறது. வாழ்த்துக் கூறாததற்கு என்ன அடிப்படைக் காரணம் என்பதை விளக்கும் அறிக்கை இது)
திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், அதே உணர்வுடன் உள்ள மற்ற மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் போன்ற திராவிட கட்சிகள், மற்ற கிறித்துவ, இஸ்லாமிய மத விழாக்களுக்கு வாழ்த்துகள் கூறும்போது, ஏன் இந்து மத பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்துக் கூறக் கூடாது? அவர்களிடம் வாக்கு வாங்குகிறார்கள் அல்லவா? இந்து மத விழாக்களை மட்டும் ஏன் ஒதுக்குகிறார்கள்? இது நியாயமா? என்று ஒரு கேள்வி வைக்கப்படுகிறது.
நமது விரிவான, விளக்கமான, கொள்கைப்பூர்வ மான பதிலை அத்தகைய உணர்வாளர்கள் எந்த பொறுப்பு நிலையில் இருந்தாலும், அவர்கள் சற்று ஆழமாக ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணர வேண்டுகிறோம்.
ஒரு பழமொழி தெலுங்கில் உள்ளதை வைத்துக் கேட்பார்கள்.
குதிரைக்கு ‘குர்ரம்' என்றால், ஆனைக்கு ‘அர்ரம்' என்றா கூறுவது? அதுபோன்ற கேள்வி மேற்கண்ட கேள்வி.
திராவிடர் இயக்கம் என்பது - பார்ப்பனரல்லாதார் கல்வி, உத்தியோக உரிமையை, பார்ப்பனரின் ஏக போகத்திலிருந்து மீட்டெடுப்பதற்காகவே, சர் பிட்டி தியாகராயர், டாக்டர் நடேசனார், டாக்டர் டி.எம்.நாயர் ஆகியவர்களின் ‘‘பார்ப் பனரல்லாதார் கொள்கைப் பிரகடனம்'' (Non Brahmin Manifesto) மூலம் 1916 இல் உருவான ஓர் சமூகநீதி இயக்கம்.
வருண தருமத்தின் அடிப்படையில்
அடிமை ஜாதியாக ஆக்கப்பட்டனர்
100-க்கு 3 பேர்களான பார்ப்பனர்களே 100-க்கு 100 இடங்களை கல்வி, உத்தியோகத்தில் ஏகபோகம் கொண் டதற்கு மூலாதாரம் அவர்களது பார்ப்பனீய, சனாதன, வேத, புராண, இதிகாச, மனுதர்ம, சாஸ்திரங்கள் மூலமே! ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்புதான் காரணமாகும். ‘‘யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்'', ‘‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்'', ‘‘சமத்துவம், சகோதரத்துவம்'' என்பது வீழ்ச்சியுற்றது -  ஆரியத்தின் வர்ணாசிரமப் படைப்பின்மூலம் படிக்கட்டு ஜாதி - வர்ணதர்மத்தின் வாயிலாக அடிமை ஜாதிகளாக ஆக்கப்பட்டனர். (அம்பேத்கர், பழங்குடி தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களையெல்லாம் இணைத்து ‘அடிமை ஜாதிகள் - வகுப்புகள்' என்று ஒரு பெயர் (Servile Class) என்று கூறினார்.
பிராமண, சத்திரிய, வைசிய, சூத்திர என்று நால்வருண முறையும், அதற்கும் கீழே, தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக, பஞ்சமர்கள், என 5 ஆம் பிரிவையும், அதற்கும் கீழே அனைத்து ஜாதி பெண் மக்களும் பிரித்து வைக்கப்பட்டனர்.
கல்வி உரிமை - பிரம்மா முகத்தில் பிறந்த (மனுதர்மப்படி) பிராமணனுக்கே உரியது என்னும் ஒவ்வொரு வருணத் திற்கும் ஒரு தர்மம். சத்திரியனுக்கு ஆட்சி, வைசியனுக்கு வியாபாரம், விவசாயம்; சூத்திரனுக்கு மேலே கண்ட மூன்று ஜாதியினருக்கும் பொறாமையின்றி பணிவிடை செய்தல் (அடிமைத் தொழில்). இது மனிதர்கள் செய்தது அல்ல. கடவுளே செய்த ஏற்பாடு என்பது மனுநீதி - இந்து மதம்.
ரிக் வேத புருஷ சுத்தம் முதல் மனுவரை கூறப்பட்டு, அதன்மூலம் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக கல்வி, உத்தி யோகம் சூத்திரர்களுக்கு மறுக்கப்பட்டு வந்தது.
சூத்திரர்கள், சுதந்திரத்தையோ, சமத்துவத்தையோ, சகோதரத்துவத்தையோ, உரிமைகளையோ எதிர்பார்க்காது அடிமைக் குற்றேவல் செய்யவேண்டியவர்கள் மட்டுமே!
கீதை என்ன கூறுகிறது?
‘‘சதுர்வணம் மயாசிருஷ்டம்'' - நான்கு வகை வருணங் களை ‘‘நானே உண்டாக்கினேன்'' என்று பகவத் கீதையில் விஷ்ணு அவதாரமான கிருஷ்ணன் கூறியதாக எழுதப் பட்டுள்ளது.
‘‘சூத்திரர்களும், பெண்களும் பாவ யோனியிலிருந்து பிறந்தவர்கள்'' (சுலோகம்  32; அத்தியாயம் 9) - வருணங் களையும், அதன் தர்மங்களையும் உண்டாக்கிய நானே நினைத்தாலும், என்னால்கூட  அவற்றை மாற்றவே முடி யாது  - இப்படி எழுதப்பட்டு இருக்கும் கீதையை அரசே முன்னின்று பரப்ப முயற்சிக்கிறது - திராவிடர்களாய்ப் பிறந்தவர்கள்கூட, இதுபோன்ற கீதைபற்றி புரிந்தோ, புரியாமலோ தலையாட்டினால், தமக்குப் பெருமை என்று எண்ணுவது நடைமுறையில் இன்றளவும் இருக்கிறது.
‘ஏன் வாழ்த்துச் சொல்லக்கூடாது - இந்து பண்டிகை களுக்கு?' என்று கேட்கும் நண்பர்களுக்கும் தெளிவு படுத்தவேண்டியது நமது முக்கிய கடமை என்பதால், இதை மூலாதாரத்திலிருந்தே விளக்கி, தெளிவுபடுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது! அதனால் விளக்கம் நீள்கிறது.
மதம் மாறியது ஏன்?
மற்ற மதங்கள் வெளிநாட்டிலிருந்த மதங்கள், இந்து மதத்திலிருந்து ஜாதி, தீண்டாமை, நெருங்காமை, தொடாமை, பாராமை என்ற Untouchability, Unseeability, Unapproachability  என்ற மனித உரிமைப் பறிப்பின் கொடுமையிலிருந்து தப்பிக்கவே, அந்த மதங்களுக்கு பல தலைமுறைகளுக்கு மாறியவர்கள் இங்குள்ளவர்கள்.
இந்து மதம் என்ற பெயர் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்நியர் வெள்ளைக்காரன் கொடுத்த பெயர் என்பதை காஞ்சி சங்கராச்சாரியாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரசுவதி (‘‘தெய்வத்தின் குரல்'' முதல் பகுதி, பக்கம் 264) உள்பட, அக்னிகோத்திரம்  இராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார், வரலாற்று ஆசிரியர்கள், உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள்வரை கூறும் நிலையில், அதன் வர்ணதர்மம் -  திராவிடக் கலாச்சாரமான பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்பதற்கு எதிரானதாகும்.
இந்து மதம் என்பது, யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர் - அனைவரும் உறவினர் என்ற திராவிடத்தின் மனித சமத்துவ மாண்புக்கும் மாறானது; பிராமண - சூத்திர - பஞ்சம சண்டாளர் என்று பிரித்து, மனித சமத்துவத்தை ஏற்காததாகும்! பிறவி இழிவைச் சுமத்தியதோடு இன்றளவும் பாதுகாத்து வருவதாகும்.
இழிவின் நீட்சியே இந்துப் பண்டிகைகள்
திராவிட மொழிகளுக்கே தாயாகிய, மூத்த மொழி செம்மொழியான தமிழையே ‘நீஷ பாஷை' என்றும், ஆரிய மொழியான வடமொழியான - சமஸ்கிருதத்தை ‘தேவ பாஷை' என்றும் கூறும் நிலை உள்ளதா இல்லையா? இன்றும் நமது பக்தர்கள் வணங்கும் கோவிலிலும், திருமணம் போன்ற நம் வீட்டு நிகழ்ச்சிகளிலும் பார்ப்பன ‘‘மேல்ஜாதி யினரை'' அழைத்து நடத்தி, நமது அடிமைத்தனத்தை - திராவிடர்களின் அடிமை முறிச் சீட்டை - அருவருப்பை - பார்ப்பனர்களின் வேசி மக்கள் எனும் இழிநிலையை அவர்கள் மனுதர்ம நூலில் அவர்கள் எழுதியுள்ளதை அவ்வப்போது புதுப்பித்து வந்துகொண்டே உள்ளனர்.
அதன் நீட்சிதான் இந்துப் பண்டிகைகள்.
தீபாவளியானாலும்,
சிறீராம நவமியானாலும்,
கோகுலாஷ்டமியானாலும் (கிருஷ்ண ஜெயந்தி)
விநாயகர் சதுர்த்தியானாலும்,
தமிழ் வருஷப் பிறப்பு என்ற ஆபாச அருவருப்புக் கதைகளைக் கொண்டதானாலும்,
இவையெல்லாம் மூடநம்பிக்கைகள், அறிவுக்கு ஒவ் வாத கதைகளாகப் புகுத்தப்பட்டன என்பது ஒருபுறம். மற்றொருபுறம் இது அடிப்படையில் இன இழிவைச் சுமத்துவதாகும். ‘அசுரர்களை' அழித்து, தேவர்கள் வெற்றி பெற்றதே விழாக்களின் மய்யக் கருத்தாகும். இதன் அவதார ரகசியம் - ஆரியர்கள் - திராவிடர்களைக் கொன்றதை, வென்றதை அடிப்படையாகக் கொண்டதே! ஒரு பண்பாட்டுப் படையெடுப்பின் விளைவே.
சூத்திரப்பட்டம் ஒழிய - தந்தை பெரியாரின் கட்டளைகள்
அதற்கும் மோசமாக, சூத்திரப் பட்டத்தை நம் மக்கள்மீது திணிப்பதாகவே ஒவ்வொரு இந்து பண்டிகைகள் மத விழாக்களின் கதைகளும், தாத்பரியங்களும், தத்துவங்களும் அமைந்துள்ளன.
எனவே, எதையும் ஆழ்ந்த அறிவுடன் ஆராய்ந்து, நம் மக்களின் சூத்திர அவமான இழிபட்டத்தை சட்டம், சம் பிரதாயம் நடைமுறையில் ஒழித்து, மானத்தையும், அறி வையும் மனிதர்க்குப் போதித்த தந்தை பெரியார் ரத்தினச் சுருக்கமாக ஒருமுறை அழகாக சில அறிவுரை வாசங்களைக் கூறினார்.
‘‘தமிழர்களே, உங்கள் சூத்திரப் பட்டம் ஒழிய,
கோவிலுக்குப் போகாதீர்கள்!
நெற்றிக் குறிகளை இடாதீர்கள்!
மதப் பண்டிகைகளைக் கொண்டாடதீர்!
பார்ப்பானை ‘பிராமணன்' என அழையாதீர்!'' என்று கூறினார்.
மற்ற வெளி மதங்கள் நம்மை ‘‘சூத்திர - பஞ்சமர்களாக'' ஆக்குவதில்லை - படிக்காதே என்று சொல்லுவதில்லை. கணவன் இறந்தால், விதவையைத் தீயில் சுட்டுப் பொசுக்கப்படவேண்டும்; அல்லது விதவையாக எல்லா உரிமைகளையும் இழந்து ஜடமாக இருக்கவேண்டும் என்ற மனித அநாகரிகத் தத்துவங்கள் மற்ற மதங்களில் இல்லை.
இதனை எதிர்க்கத்தான் தந்தை பெரியார் தனியே காங்கிரசுக்குள்ளே 1920 முதல் 1925 வரை கல்வி, உத்தியோக உரிமை, பார்ப்பனரல்லாத ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு - வகுப்புரிமையாகக் கிட்டவேண்டும் என்று போராடி, அதில் வெற்றி கிட்டாத நிலையில், வெளியேறினார். சமூகநீதிக்குப் போராடுவதுதான் தன் ஒரே பணி என்று உறுதியாகத் தெளிந்தறிந்து நம்மை அடக்கியாளும், இழிவுபடுத்தும் மூல வேர் - மதத்தில், சாஸ்திரத்தில் பண்டிகைகளில் உள்ளன என்று கண்டறிந்து - சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங் கினார்.
திராவிடர் கழகம் -
கலாச்சார ரீதியாக வரலாற்றுப் பெட்டகம்
பிறகு அவர் நீதிக்கட்சி என்று அழைக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சிக்கும், 1938 இல் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சூத்திரப் பட்டத்தை தொடக்க முதல் அந்த அமைப்பும் எதிர்த்து வந்துள்ளது. அறிஞர் அண்ணா போன்ற தளபதிகள் முன்னிலையில், 1944 இல் சேலத்தில் நீதிக்கட்சி + சுயமரியாதை இயக்கம் இணைந்து  - பார்ப்பனரல்லாதார் என்ற எதிர்மறை அடையாளப் பெயர் தேவையில்லை - கலாச்சார ரீதியாக வரலாற்றுப் பெயரான ‘திராவிடர்' என்று மாற்றத்தையும் செய்து ‘‘திராவிடர் கழகம்'' என்ற பெயர் சூட்டி, அறிஞர் அண்ணா பெயரில் அமைந்த தீர்மானமாக உருவெடுத்தது!
அதே கொள்கையுடன் அரசியலுக்குச் சென்றதால்தான், ஆட்சி மூலம் கொள்கைகளை செயல்படுத்தி வெற்றி காண முடியும் என்று கருதி, அண்ணா தலைமையில் தி.மு.க. உரு வானது 1949 இல். அப்போது உடனே அரசியலில் - தேர்த லில் அண்ணா குதித்துவிடவில்லை என்பதை இன்றைய இளைய தலைமுறை - வரலாறு படிப்பதன்மூலம் அறிய வேண்டும் - நிகழ்வுகளை அசை போடவேண்டும்.
தி.மு.க.வின் சட்ட திட்டம் என்ன சொல்லுகிறது?
1949 இலும் சரி, அதன் பிறகு 2009 இல் திருத்தப்பட்ட ‘‘தி.மு.க. கொள்கை -குறிக்கோளும் சட்டத் திட்டங்களும்‘‘ என்ற தலைப்பில் தி.மு.க. தலைமைக் கழக வெளியீட்டின்படி,
விதி 2 -  குறிக்கோள்:
அறிஞர் அண்ணா வகுத்தகுறிக்கோளுக்கு ஏற்ப, தமி ழகம், ஆந்திரம், கேரளம், கருநாடகம் ஆகிய நான்கு மொழி வழி மாநிலங்களிலும் இந்திய அரசுரிமை ஒருமைத்தன்மை, அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் ஆகியவற்றுக்கு உட்பட்டு, நெருங்கிய திராவிட கலாச்சார கூட்டுறவு நிலவப் பாடு படுவது; அரசியல் நிர்ணயச் சட்டத்தில் முழு நம்பிக்கையும், பற்றுறுதியும் கொண்டு சமதர்மம், சமயச் சார்பின்மை, ஜனநாயகம் ஆகிய லட்சியங்களில் முழு ஈடுபாடும், பற்றும் கொண்டு இந்திய நாட்டின் இறையாண்மை, ஒற்றுமை, ஒருமைப்பாடு ஆகியவற்றைக் கட்டிக் காப்பது என்பது தி.மு. கழகத்தின் குறிக்கோள் ஆகும்.
விதி 3 - கோட்பாடு:
அறிஞர் அண்ணா அறிவுறுத்திய கடமை - கண்ணியம் - கட்டுப்பாடு அடிப்படையில், அரசியலில் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாத்து, ஆதிக்கமற்ற சமுதாயத்தை அமைத்திடவும்; பகுத்தறிவு அடிப்படையில் மறுமலர்ச் சிக்கான சீர்திருத்தப் பணி ஆற்றிடவும்; பொருளாதாரத்  துறையில் வறுமையை வென்று, சமதர்ம அடிப்படையில் எல்லோரும் நல்வாழ்வு பெற வழிவகை கண்டிடவும்; பிறமொழி ஆதிக்கத்திற்கு இடங்கொடாமல் அந்தந்த மாநில மொழிகளை வளர்த்திடவும், அவைகளுக்கான உரிய இடத் தைப் பெற்றுத் தரவும்; மத்திய அரசில் குவிந்து கிடக்கும் அதிகாரங்கள் பரவலாக்கப்பட்டு, மாநிலங்களில் சுயாட்சியும் - மத்தியில் கூட்டாட்சியும்  (Autonomy for States & Federation at Center) உருவாகிடவும் தொண்டாற்றுவது என்று கூறுகிறது தி.மு.க.வின் சட்டத் திட்டம்.
12 ஆண்டுகளுக்குமுன் (27.12.2008)  கலைஞர் தலை மையில் நடந்த தி.மு.க. பொதுக்குழுவில் தீர்மானிக்கப் பட்டவைதான் இவை. இன்றும் அது தொடர்கிறது - தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் தலைமையில்.
இந்த நிலையில், அடிக்கட்டுமானத்திலிருந்து மாறிட எண்ணவேண்டிய அவசியமில்லை.
தமிழர் விழாவை சங்கராந்தி ஆக்கியது ஆரியமே!
அறிஞர் அண்ணா எழுதிய ‘ஆரிய மாயை' நூலில், ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்பு விழாக்களில் மட்டு மல்ல; தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்களிலும் வருணத்தைப் புகுத்தியதை கண்டித்தே வந்திருக்கிறார்கள்!
அதிலும் நமக்குள்ள ஒரே  பொங்கல் திருநாள் - திராவிடர் திருநாள் - அறுவடைத் திருநாள் - அறிவுக்கு, உழைப்பிற்கு ஏற்ற திருவிழா!
இதையும் ஆரியம் ‘சங்கராந்தி' என்று அபகரித்துள்ளது.
‘‘தை முதல்நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு - சித்திரை அல்ல, நித்திரையில் உள்ள தமிழா'' என்று புரட்சிக்கவிஞர் பாடினார்.
தீபாவளியை எதிர்த்து நரகாசுரன் மலர் போட்ட இயக்கம். அசுரன் என்றால், குடிக்காதவன் என்ற பெரு மையைப் பெற்றவர்கள். சுராபானத்தைக் குடிப்பவர்கள் சுரர்கள் - குடிக்காதவர்கள் அசுரர்கள் - திருஷ்டம் - அதிருஷ்டம் என்பது போன்றே!
திராவிட அரசியல் கட்சி, பதவிக்குப்  போவது, வெறும் ஆட்சியைக் கடைப்பிடித்து பத்தோடு பதினொன்றாக அரசியல் கட்சியாக இருப்பதற்கல்ல - நாடாளுமன்றத்தில் ‘‘பெரியார் - அம்பேத்கர் - அண்ணா - கலைஞர் - திராவிடம் முழக்கம்'' எப்படி ஒரு அதிர்வலைகளை வடக்கே  உரு வாக்கியதோ, அதனை உறுதிப்படுத்தும் தன்மையில், திராவிட இனத்தின்மீதான பண்பாட்டுப் படையெடுப்பைத் தடுத்து நிறுத்தி, மீட்டுருவாக்கத்தைச் செய்வதில் வெற்றி காணவேண்டும் - இது மிகவும் அவசியமாகும்.
ஜாதி ஒழிப்பு -  தீண்டாமை ஒழிப்பு - பெண்ணடிமை ஒழிப்பு - மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு - சமூகநீதி - அறிவியல் மனப்பான்மையை வளர்த்தல் நமது கோட்பாடாகும்.
மனிதர்களுக்கு மானத்தையும், அறிவையும், உரிமை களையும் பெற்றுத்தரவேண்டும்.
அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் நிறைவேற்றிக் கொடுத்த
சுயமரியாதைத் திருமணச் சட்டம், தமிழ்நாடு பெயர் மாற்றம், இருமொழிக் கொள்கை இவற்றின் தனித்தன்மை யான ஆழ்ந்த பொருள் என்ன? புரிந்துகொள்வீர்!
முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞரின் சாதனைகளின் பின்னணி என்ன?
கலைஞரின்,
தமிழ் செம்மொழி,
தந்தை பெரியார் நினைவு சமத்துவபுரம்,
பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை,
அனைத்து ஜாதியினருக்குமான அர்ச்சகர் உரிமைச் சட்டம்
இவையே, ஆரிய பண்பாட்டுப் படையெடுப்பிலிருந்து திராவிட உணர்வினை மீட்டுருவாக்கும் மறுமலர்ச்சிப் பணிகள் அல்லவா!
எனவேதான், அய்யா தத்துவங்களை, அண்ணாவும், கலைஞரும் நடைமுறைப்படுத்தினார்கள்.
எது நம்முடையது - எது பிறருடையது என்று வெளிப்படுத்திட - காட்டிட நமது தலைவர்கள் நிறுவியதை - உணரத் தவறினால்,  மாற்ற முனைந்தால், பாதை மாறும் பரிதாப நிலையே!
திராவிட இயக்கம் வெறும் அரசியல் கட்சியல்ல. சமு தாய மாற்றத்திற்கான அடிப்படைக் கோட்பாடுகளைக் கொண்ட வரலாற்றுக் காரணத்தின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதாகும்.
‘‘இந்து என்றால் இழிவை ஏற்பதே’’
அண்ணாவின் கருத்து
இந்துப் பண்டிகைகளுக்கு வாழ்த்து சொல்லுவது நமது இன இழிவை - நாம் நாலாஞ் ஜாதிக்காரர்கள் - சூத்திரர்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதாகும். வெறும் மூடநம்பிக்கைக் காரணங்கள் மட்டுமல்ல என்பதைத் தெளிவாக, உறுதியாக, திட்டவட்டமாக உணர்தல் அவசியம்.
இதுபற்றி தி.மு.க. நிறுவனர் அறிஞர் அண்ணா கூறுவது என்ன?
‘‘நாம் யாருக்கும் மேல் அல்ல, யாரும் நமக்கு மேலோர் அல்ல! நாம் ஆள ஆட்கள் வேண்டாம்! நம்மை ஆளவும் அய்யர்மார் வேண்டாம்! நம்மி டையே தரகர் கூடாது. தர்ப்பை ஆகாது. சேரியும் கூடாது. அக்கிரகாரமும் ஆகாது. யோகயாகப் புரட்டுகள் - மனிதர் யாவரும் சரிநிகர் சமானமாக வாழ்வோம் என்று கூறுபவர் எப்படித் தம்மை ‘இந்து’ என்று கூறிக்கொள்ள முடியும்? மூட மதிக்காரர், கொடுமைக்காரர், அடிமை, சூத்திரன் என்று கூறிக் கொள்ள எப்படித்தான் மனம் இடம்தரும்? எப்படித் தான் துணியும்? “இந்து மதம்“ என்பதிலே உள்ள கடவுள் முறை, சமுதாய முறை, மதக்கதை முறை, மக்கள் வாழ்க்கை முறை ஆகியவைகளை அலசிப் பார்த்த பிறகு யாருக்குத்தான் தன்னை ஓர் “இந்து” என்று கூறிக்கொள்ள மனம் இடந்தரும்? பாம்பை எடுத்துப் படுக்கையில் விட்டுக் கொள்வாரா? விஷத்தை எடுத்து உணவில் சேர்ப்பாரா? வீதிக் குப்பையை வீட்டுக்குள் கொண்டுபோய்ச் சேர்ப்பாரா? மதிதுலங்கும் விஷயங்களை விட்டு, மதிகெடுக்கும் கற்பனைகளைக் கட்டி அழுவாரா? மீள மார்க்கம் தேடுவதைவிட்டு, மாள வழி தேடிக் கொள்வாரா? விடுதலைக்கு வழிபிறந்த பின்னர், அடிமை முறிச் சீட்டில் கையொப்பமிடுவாரா? கண் தெரியும் போது குழியில் வீழ்வாரா? தாம் திராவிடர் என்று தெரிந்த பிறகு, திராவிடர் தன்னிகரற்று வாழ்ந்த இனம் என்பது தெரிந்த பிறகு, தம்மை இழிவு செய்து கொடுமைக்கு ஆளாக்கும் ‘இந்து மார்க்கத்தில்’, போய்ச்சேர இசை வாரா? வீரத்திராவிடர் என்ற ஓர் உணர்ச்சி வீறிட்டு எழப்பெற்றோர், இனி ஈனமாய் நடத்தும் இந்து மார்க்கத்தை ஏறெடுத்தும் பாரார்! அதன் இடுக்கில் போய்ச்சேரார்! இழிவைத் தேடார்!!''
(அண்ணாவின் ‘‘ஆரிய மாயை'' நூலிலிருந்து)
- இதற்கு மேலும் தெளிவான விளக்கமும் தேவையா?
ஏன் அ.தி.மு.க.வின் நிறுவனத் தலைவர் எம்.ஜி.ஆர். முதலமைச்சராக இருந்தபோது எடுக்கப்பட்ட மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்போது தன்னை ‘இந்து' என்று பதிவு செய்யாமல், தன் மதம் ‘‘திராவிட மதம்'' என்றுதான் கூறி பதிலளித்தார்.
முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் எந்தக் காலத்திலும் தன்னை ‘மானமிகு சுயமரியாதைக்காரன்' என்று கூறிக் கொண்டதுடன், தமிழ்ப் புத்தாண்டு தைமுதல் நாள் என்று தனி ஒரு சட்டமே இயற்றினார் என்பதையெல்லாம் மறந்துவிட முடியுமா?
இந்துப் பண்டிகை வாழ்த்து எனும் பூச்சாண்டி
‘‘இந்துப் பண்டிகை வாழ்த்து, இந்து மதப் பூச்சாண்டி'' -  இவைகளுக்கு உண்மையான திராவிட அரசியல் கட்சிகள் பயப்படவேண்டியதே இல்லை.
ஆட்சிக்குச் செல்வோரின் நாணயம், கடும் உழைப்பு, வாக்குறுதி நிறைவேற்றம், நேர்மை - ஊழலுக்கு அப் பாற்பட்டு மக்கள் நலம் சார்ந்த ஆட்சித் திட்டங்கள் இவைகளுக்காகவே பெரிதும் வாக்களிக்கிறார்கள்.
அதைத் தாண்டி, பெரியார் மண்ணாகிய இத்தமிழ் நாட்டில் இன உணர்வு, மொழி உணர்வு, பண்பாட்டுப் பாதுகாப்பு, சமூகநீதி இவைகளுக்கு இன எதிரிகளால் ஆபத்து என்பதை உணரும்போது, உண்மையான திராவிட இயக்கமே அதனைப் பெற்றுத் தரும்; காப்பாற்றும் என்ற உறுதியுடன் நின்றால், திராவிட இயக்கம் பக்கமேதான் மக்கள் நிற்பர். எத்தனை மாயக் குதிரைகள், மகுடம் தரிக்க ஆசைப்பட்டாலும், கடைசியில் அவை பொய்க்கால் குதிரைகள் என்று புரிந்துகொள்வது என்பது உறுதி.
அண்மையில், டி.ஜே.எஸ்.ஜார்ஜ் என்ற மூத்த பத்திரி கையாளர் ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்‘ நாளேட்டில், கட்டுரை ஒன்றை  எழுதியுள்ளார்.
கடவுளைக் காட்டி சிலர் வாக்கு வங்கிகளைப் பெறலாம் என்ற நிலை, பொதுவாக வெற்றி பெறாது; தமிழ்நாட்டில் அது எடுபடாது என்பதைத் தெளிவுபடுத்திய கட்டுரை அது.
அப்படி ஒரு மாயையை ஆர்.எஸ்.எஸ்., இந்து வட் டாரங்கள் உருவாக்கி பயமுறுத்தும் ‘பாச்சா' முன்பும் பலிக்க வில்லை; இராமனும், கிருஷ்ணனும் இரண்டு தேர்தல்களிலும் (1971 ஆம் ஆண்டிலும், 2011 ஆம் ஆண்டிலும்) தோற் கடிக்கப்பட்டார்கள்.
இனியும் அவர்கள் தோற்பார்கள் - எந்தப் பூச்சாண்டியைக் கண்டும் அஞ்சத் தேவையில்லை - மக்கள் நம் பக்கம் - திராவிடத்தால்!
உறுதியான லட்சியப் பயணத்தில் தடுமாற்றம் - தடம் மாற்றம் தேவையில்லை.

     --------------கி.வீரமணி தலைவர்,திராவிடர் கழகம் சென்னை  5.3.2020
    

எந்தத் தனிப்பட்ட பார்ப்பனர் மீதும் விரோதம் கிடையாது - பெரியார்


தந்தை பெரியார்
எங்களைப் பார்ப்பனத் துவேஷிகள் (வெறுப்பாளர்கள்) என்று சொல்கிறார்கள், "எவனோ பண்ணினான்; பார்ப்பானை ஏன் திட்ட வேண்டும்?" என்ற சிலர் கேட்கிறார்கள். எவனோ பண்ணினால் இவன் ஏன் பூணூல் போட்டுக் கொள்கிறான்? ஏன் தன்னைப் பிராமணன் என்று  சொல்லிக் கொள்கிறான்? ஏன் உச்சிக்குடுமி வைத்துக் கொள்கிறான்? ஏன் அக்கிரகாரத்தில் தனியாக வாழ்கிறான்? அவனுடைய  பெண்டாட்டி மட்டும் ஏன் தனியான வகையில் புடைவை கட்டிக் கொள்ளவேண்டும்? இந்த மாதிரியெல்லாம் ஏன் அவன் தன்னைத் தனியாகப் பிரித்து வேறுபடுத்திக் காட்டிக்கொள்ள வேண்டும்? 'யாரோ பண்ணியதற்குப் பார்ப்பானை ஏன் குறை சொல்ல வேண்டும்?' என்று சட்ட சபையில் சிலர் பேசுகிறார்கள். எவனோ பண்ணியிருந்தால் இந்தப் பார்ப்பான் ஏன் அவனைப் பின்பற்ற வேண்டும்? அவன் சொன்னபடி ஏன் நடக்க வேண்டும்? இவன் தானே நம்மைச் சூத்திரன் என்று சொல்கிறான்?
எவனோ உழைக்க இவன் அள்ளிக் கொட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் சமுதாய அமைப்பு, சாஸ்திரம், புராணம், சட்டம் என்றால், நாம் எப்படிச் சும்மா இருக்க முடியும்? இந்த நிலைமையை மாற்றத்தானே நாம் பாடுபடுகிறோம். மற்றப்படி எனக்கு எந்தத் தனிப்பட்ட பார்ப்பனர் மீதும் விரோதம் (பகைமை) கிடையாது.
சாதிக்கு ஆதாரமாக என்னென்ன இருக்கின்றனவோ அவையெல்லாம் ஒழிந்தால்தான் சாதி ஒழியும். அவற்றி லெல்லாம் கைவைக்கக்கூடாது. என்றால் எப்படி ஒழியும்? கெட்ட துஷ்ட ஜந்துக்கள் ஒரு இடத்தில் இருந்தால் அவைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சுட்டுக் கொண்டிருந்தால் ஆகுமா? துஷ்ட ஜந்துக்கள் இருக்க எவை காரணமாக இருக்கின்றனவோ அந்தக் கல், மண், முள், காடு எல்லா வற்றையும் நெருப்பு வைத்து ஒழித்து சமமாக்கினால்தானே அங்கிருக்கும் தேள், பாம்பு, கரடி, புலி எல்லாம் ஒழியும்? அந்த மாதிரிதானே சாதிக்கு ஆதாரமாக யார் யார் இருக் கிறார்களோ, என்னென்ன இருக்கின்றனவோ அவைகள் எல்லாம் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்கிறோம்.
'மதத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டோம்; சாதி முறையைப் பழக்க வழக்கங்களைக் காப்பாற்றுவோம்; இவை தனிப்பட்ட உரிமைகள்; இந்த உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும்' என்று அழுத்தமாகச் சட்டம் செய்து வைத்துக் கொண்டார்கள்.
கடவுள் சாதியை உண்டாக்கினார் என்றால் கடவுளை உடை, கொளுத்து என்று சொல்லிப் பிள்ளையாரை உடைத்தோம்! இராமனைக் கொளுத்தினோம்.
சட்டத்தில் சாதிக்குப் பாதுகாப்பு இருக்கிறது. அந்தப் பாதுகாப்பு நீக்கப்பட வேண்டும்.
இல்லையென்றால் அதற்கான விளக்கமோ சாதிக்குப் பாதுகாப்பான பகுதிகளை நீக்குவதற்கு உறுதிமொழியோ அரசாங்கத்திடமிருந்து வரவேண்டும். இல்லையென்றால் அரசமைப்புச் சட்டத்தைக் கொளுத்துவோம். என்று 3ஆம் தேதி  (1957 - நவம்பர்) கூடிய தஞ்சாவூர் மாநாட்டில் தீர் மானம் போட்டு 15 நாள் வாய்தா (காலக்கெடு) கொடுத்தோம்.
இன்றோடு அந்த வாய்தா தீர்ந்து போய்விட்டது. நாம் கொடுத்த 15 நாள்களில் என்ன செய்தார்கள் தெரியுமா? சாதியைக் காப்பாற்ற பாதுகாப்பு செய்து கொண்டார்கள்!
இந்தச் சட்டம் சாதியைக் காப்பாற்றுகிறது; ஆகவே இதை நெருப்பு வைத்துக் கொளுத்தப் போகிறோம் என்று சொல்கிறோம்; இல்லை நெருப்பு வைக்கக்கூடாது  என்றால் அந்த மாதிரி சாதிக்குப் பாதுகாப்பு சட்டத்தில் இல்லை என்பதற்கு விளக்கம் கொடுக்க வேண்டும்; அல்லது இருந் தால் சட்டத்தைத் திருத்துகிறேன் என்று சொல்ல வேண்டும்.
நீ சாதியைக் காப்பாற்றித்தான் தீருவேன் என்கிறாய். சாதியைக் காப்பாற்றும் சட்டத்தைக் கொளுத்துபவர்களுக்கும்
3 ஆண்டு சிறை என்று சட்டம் கொண்டு வந்து விட்டாய்; இந்தச் சட்டத்திற்குப் பயந்து கொண்டு கொளுத்தா விட் டால் நாளைக்கு நம்மைச் சூத்திரன் என்றே கூப்பிடுவான்!
சட்டத்தில் ஏதாவது குறையிருந்தால் அதனை முறைப்படி திருத்தலாம் என்று மந்திரி சொல்கிறார். அரச மைப்புச் சட்டத்தை வகுத்த பார்ப்பனர்கள், நம்முடைய மக்கள் என்றென்றைக்கும் அடிமையாய் இருப்பதற்கான சட்டம் வகுத்துக் கொண்டார்கள் அதை எளிதில் மாற்ற முடியாதபடி பாதுகாத்துக் கொண்டிருக் கிறார்கள். ஆகவே தான் கொளுத்துகிறோம். கொளுத்துவது அவசியமில்லை என்று சொன்னால் சட்டம் இந்த வகையில் செய்ய முடியுமென்று சொல்லட்டுமே?
இப்போது சாதியைக் காப்பாற்ற சட்டம் எழுதிவைத்துக் கொண்டுள்ளான். இன்னும் கொஞ்ச நாள் போனால் - நாங்கள் ஒழிந்தால் அவனவன் சாதி முறைப்படி வாழ வேண்டுமென்று கொண்டு வந்து விடுவான்!
நம் கண்முன்னாலேயே ஆச்சாரியார் குலக்கல்வித் திட்டம் கொண்டுவந்தாரே? பாதி நேரம் குலத்தொழில் படிக்காத பிள்ளைகளைப் பள்ளியில் சேர்க்காதே என்று உத்தரவு போட்டாரே? இது ஒரு வருடம் நடந்ததே! இத் தனைக்கும் அன்று எதிர்க்கட்சி மெஜாரிட்டி. (பெரும் பான்மை) ஒன்றும் அசைக்க முடியவில்லையே! கத்தியை எடு என்று சொன்னவுடன் ஓடினார். பிறகு காமராசர் வந்தார் குலக்கல்வித்திட்டத்தை எடுத்தார்.
நாளையதினம் காமராசர் ஒழிந்து இந்த நிலைமை திரும்பாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்? அந்த மாதிரியான சட்டமும், அமைப்பும், வாய்ப்பும் அவர்களுக்கு இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் உயிருக்குப் பயந்து கொண்டுதானே வாழவேண்டியிருக்கிறது? இன் னமும் புதிது புதிதாக அதிகாரங்களையெல்லாம் அவன் (பார்ப்பான்) அதிகமாக்கிக் கொண்டு இருக்கிறான். இந்த நிலைமையில் நாம் சும்மா இருந்தால் எல்லாவற்றையும் நாம் ஒப்புக் கொண்டுள்ளோம் என்று அவன் மேலும் மேலும் நம்மை அழுத்துகிறான்!
சட்டத்தைக் கொளுத்துகிறோம் என்று சொன்னால் மேலே இருப்பவர்கள் கவனிக்க வேண்டும். ஏன் இவ்வாறு இவன் சொல்கிறான்? ஏன் இப்படிச் செய்கிறான் என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்; சும்மா பிடித்து அடை என்றால் அடைத்து விடுகிறார்கள். அதனால் எரிந்து கரியாகிய சட்டம் எரியாததாக ஆகிவிடுமா?
1957 - நவம்பர் 3 ஆம் தேதி தஞ்சாவூரிலே மாநாடு நடைபெற்றது உங்களுக்கெல்லாம் தெரியும். 6 ஆம் தேதி என்னைப் பிடித்து திருச்சி, குளித்தலை, பசுபதி பாளையம் ஆகிய மூன்று ஊர்களில் பேசிய பேச்சுக்களை வைத்து என்மீது கேசு (வழக்கு) போட்டிருக்கிறார்கள்.
சட்டசபையில் மந்திரியே சொல்லியிருக்கிறார் "ராமசாமி சொல்வது எல்லாம் சட்டத்துக்கு உட்பட்டே இருக்கின்றன" என்று; "இல்லை இல்லை, கொல்லு! குத்து! என்று பேசி யிருக்கிறார்" என்று பத்திரிகைக்காரர்கள் எல்லாம் கூப்பாடு போட்டார்கள்; "அப்படியானால் அவர் பேசியபேச்சுக்களை எழுதிய ரிப்போர்ட் களைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று பத்திரிகைக் காரர்களை மந்திரி கேட்டார்; இந்தப் பத்திரிகைக்காரர்கள் ஒருவரும் போகவில்லை.
நம் கண்முன்னாலேயே ஆச்சாரியார் குலக்கல்வித் திட்டம் கொண்டுவந்தாரே? பாதி நேரம் குலத்தொழில் படிக்காத பிள்ளைகளைப் பள்ளியில் சேர்க்காதே என்று உத்தரவு போட்டாரே? இது ஒரு வருடம் நடந்ததே! இத்தனைக்கும் அன்று எதிர்க்கட்சி மெஜாரிட்டி. (பெரும்பான்மை) ஒன்றும் அசைக்க முடியவில்லையே! கத்தியை எடு என்று சொன்னவுடன் ஓடினார். பிறகு காமராசர் வந்தார் குலக்கல்வித்திட்டத்தை எடுத்தார். நாளையதினம் காமராசர் ஒழிந்து இந்த நிலைமை திரும்பாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்? அந்த மாதிரியான சட்டமும், அமைப்பும், வாய்ப்பும் அவர்களுக்கு இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் உயிருக்குப் பயந்து கொண்டுதானே வாழவேண்டியிருக்கிறது? இன்னமும் புதிது புதிதாக அதிகாரங்களையெல்லாம் அவன் (பார்ப்பான்) அதிகமாக்கிக் கொண்டு இருக்கிறான். இந்த நிலைமையில் நாம் சும்மா இருந்தால் எல்லாவற்றையும் நாம் ஒப்புக் கொண்டுள்ளோம் என்று அவன் மேலும் மேலும் நம்மை அழுத்துகிறான்!
சட்டசபையில் மந்திரி சொல்கிறார் நம்முடைய நடவடிக்கைகள் சட்டத்துக்கு உட்பட்டே இருக்கின்றன என்று; இதை இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள பத்திரிகைகள் வெளியிட்டுள்ளன.
பிறகு இந்தப் பார்ப்பனர்கள் மேலிடத்தில் போய் ரகளை (கலகம்) செய்திருக்கின்றனர்; அதன் பின்னர் மேலிடத்தி லிருந்து உத்தரவு வந்திருக்கிறது!  மேலிடத்தாருக்கு நல்ல பிள்ளையாக நடந்து கொள்வதற்காக இப்போது கேசு (வழக்கு) எடுத்து இருக்கிறார்கள்; மேலிடத்து உத்தரவுக்காக நம்மீது நடவடிக்கை எடுப்பதனால் நமக்கு என்ன பாதுகாப்பு இருக்கிறது?
முன்பு கொடி கொளுத்துகிறேன் என்ற சமயத்தில் சட்டம் செய்ய முடியாது என்று சொன்னவர்கள் இப்போது சட்டம் செய்திருக்கிறார்கள். அவனுக்குத் தமிழ்நாடு சட்ட சபையிலே சட்டம் செய்திருக்கிறார்கள். அவனுக்கு நாடாளுமன்றத்திலே சட்டம் செய்ய வெட்கம்; உலக மெல்லாம் தெரிந்துபோகுமே. தமிழ்நாட்டில் காந்தி  சிலையை உடைக்கிறார்கள்; அரசமைப்புச் சட்டத்தைக்  கொடியைக் கொளுத்துகிறார்கள். அரசமைப்புச் சட்டத்தை எரிக்கிறார்கள் என்பது.
சட்டசபையிலே, என்மீது நடவடிக்கை எடுக்க சட்டமில்லை என்று சொன்ன விஷயத்திற்கே இப்போது நடவடிக்கை எடுத்திருக்கிறார்கள்; எது எப்படியிருப்பினும் கோர்ட்டில் (நீதிமன்றத்தில்) இருக்கும் வழக்கைப் பற்றி நான் அதிகம் பேச விரும்பவில்லை. அதற்காக வேறு நடவடிக்கை வந்துவிடுமே என்பதற்காக அல்ல; மனப்பூர்த்தியாகவே சொல்கிறேன்.
இந்த அரசமைப்புச் சட்டத்தில் சாதிக்கும், மதத்திற்கும் அவனவனுக்குண்டான பழக்க வழக்கங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளவும், அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றாக மத சுதந்திரம் கொடுத்திருக்கின்றான். மாகாண அரசாங்கமே இதில் பிரவேசிக்க முடியாது. இந்து மதம் உள்ளவரையில் நாங்கள் சூத்திரர்கள்தான் - அடிமைகள்தான்; ஆகவே இந்த உரிமை கொடுத்துள்ள அரசமைப்புச் சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டே ஆக வேண்டும்.
இந்த நிலைமைக்கு வந்ததற்கே காரணம் ஒரு ஓட்டலில் "பிராமணாள்" என்று போட்டுள்ள போர்டை (பெயர்ப் பலகையை) எடுக்க மறுத்தான். அந்த ஓட்டல் (உணவகம்) முன்மறியல் செய்து 800 பேர்வரை சிறைக்குச் சென்றி ருக்கின்றனர். நம்முடைய சர்க்கார் (அரசு) ஏதும் செய்ய முடியாமல் விழிக்கிறார்கள். மேலே சொல்லிச் செய்யக் கூடாதா என்றால் அவனுக்கு மத சுதந்திரம் கொடுத் துள்ளோமே என்கிறான். ஏதோ ஓர் அளவுக்குச் செய்ய வேண்டும் என்றால் செய்யலாம். நாம் இங்கே மறியல் செய்கிறோம்; அங்கே கேரள ஆட்சியில் சாதிச்சொல் போடக்கூடாது என்று மிரட்டியிருக்கிறான்.
நாங்கள் தொடர்ந்து மறியல் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். மேலும் மேலும் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிந்தால் அதனால் ஏதாவது பயன் ஏற்படும் என்றால் செய்து கொண்டிருக்கலாம். நிலைமை மாறவில்லை. ஆகவே அரசமைப்புச் சட்டத்தைக் கொளுத்தப் போகிறோம். இதில் வெற்றிபெறாவிட்டால் காந்தி சிலையை உடைக்கப் போகிறோம்.
26ஆம் தேதி கிளர்ச்சியில்
நீதிமன்றத்தில் கூற வேண்டியது
நான் சாதி ஒழிப்புக் கிளர்ச்சிக்காரன். இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் சாதிக்கும், அதை உண்டாக்கிய மதத்துக்கும் பாதுகாப்பு அளிக்கப் பட்டிருக்கிறது. அரசமைப்புச் சட்டம் தமிழர் நலனுக்காக வகுக்கப் படவுமில்லை; அச்சட்டத்தைத் திருத்தக்கூடிய வசதி தமிழர்களுக்கு இல்லை.
ஆதலால் என் எதிர்ப்பைக் காட்டிக்கொள்ளும் அறிகுறியாக இச்சட்டத்தைக் கொளுத்தினேன். இப்படிக் கொளுத்துவதற்கு எனக்கு உரிமையுண்டு. இதனால் எந்த உயிருக்கும் எந்த பொருளுக்கும் சேதமில்லை. ஆதலால் நான் குற்றவாளியல்ல. இந்த நீதிமன்ற நடவடிக்கையில் நான் கலந்துகொள்ள விரும்பவில்லை. நான் எதிர்வழக்காட விரும்பவில்லை. நான் குற்றவாளி என்று கருதப்பட்டால் அதற்குரிய தண்டனையை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராயிருக்கிறேன்.
பெரியார் அறிக்கை ('விடுதலை' 23-11-1957)
நேற்று சட்டசபையிலேயே கேட்டிருக்கிறார்கள் "ஜவகர் லால் நேரு, ராஜேந்திரபிரசாத் இவர்களுக்குக் கொடும்பாவி கட்டி இழுத்து, இவர்களுடைய சிலையை உடைத்தால் நீ என்ன செய்வாய்?" என்று; வேண்டுமானால் அதற்குச் சட்டம் செய்; சட்டத்தினாலேயே உயிர்வாழ்! மக்களுடைய அன்பினால், திருப்தியினால் நீ (அரசாங்கம்) உயிர்வாழப் போவதில்லை. சுதந்திரம் (விடுதலை) வந்துவிட்டது என்று நீ சொல்கிறாய்; இன்னமும் நாங்கள் சூத்திரர்கள் தான்; வடநாட்டானால் கொள்ளையடிக்கப் படத்தான்  இந்தச் சுதந்திரம் என்றால், நாங்கள்  சட்டத்தைக் கொளுத்திவிட்டு அதன் விளைவை அனுபவிக்கிறோம்; எத்தனை பேரைத் தண்டிக்க முடியும்? எவ்வளவு நாளைக்குத் தண்டிக்க முடியும்?
போலீஸ்காரனுக்கு அடங்கி நட, சட்டத்திற்கு அடங்கி நட, என்று நான் சொல்கிறேன். இப்படிச் சொல்கிற என்னுடைய பேச்சைக் கூட மதிக்கவில்லையானால் என்ன பொருள்? இல்லை நான் சொல்வது பொதுமக்கள் கருத்தா இல்லையா என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். நேற்று நடந்தது தஞ்சாவூரில் மாநாடு; அதில் 2 லட்ச மக்கள் திரண்டனர். அவர்களுடைய உணர்ச்சியை நீ பார்த்திருக்க வேண்டும். இல்லை பொதுஜன வோட்டு எடு; சாதி ஒழிய வேண்டுமா வேண்டாமா என்று. ஒன்று மில்லை வெறும் அடக்குமுறை தான் என்றால் என்ன அர்த்தம்?
அடக்கு முறைச் சட்டம் செய்த பிறகு நாம் சும்மா இருந்தால் வெளியில் தலை காட்டமுடியுமா? இந்த நிலை யில் குடும்பத்துக்கு ஒருவர் சிறைக்குப்போக நாம் துணிந்து விட வேண்டியதுதானே! மூன்று வருடமா அது மூன்று நிமிடம் என்றால்தானே நாம் மனிதர்!
ஆகவே சாதிக்குப் பாதுகாப்பான அரசமைப்புச் சட்டத்தை வருகிற 26ஆம் தேதியன்று நாம் ஆயிரக் கணக்கில் கொளுத்த வேண்டும். இரகசியமாயல்ல, பகிரங்க மாகக் கொளுத்தி விட்டுப் பெயர் கேட்டால் சந்தோசமாகக் கொடுங்கள்! கோர்ட்டுக்கு (நீதிமன்றத்துக்கு) அழைத்துக் கொண்டு போனால் செல்லுங்கள்!
"இந்தச் சட்டம் சாதியைக் காப்பாற்றும் சட்டம்; இந்தப் பார்ப்பனச் சதிச்சட்டத்தை லேசில் மாற்ற முடியாது. இதற்கு எங்கள் எதிர்ப்பை தெரிவிக்கும் அறிகுறியாக இதைக் கொளுத்தினோம்" என்று சொல்லுங்கள்
முக்கியமாக உள்ள கழகத்தோழர்கள் நூற்றுக் கணக்கில் சட்டப் புத்தகம் வாங்கி ஊரில் எல்லோருக்கும் கொடுக்க வேண்டும்; மக்கள் எல்லோரும் இதைக் கொளுத்த வேண் டும். கொளுத்திய அந்தத் துண்டு காகிதங்களையும் சாம் பலையும் ஒரு கவரில் போட்டு புக்போஸ்டில் (நூல் அஞ்சலில்) மந்திரிக்கு அனுப்ப வேண்டும்.
தைரியமுள்ளவர்கள் உங்களுடைய பெயர், விலாசம் (முகவரி) எல்லாம் அதில் போட்டு அனுப்புங்கள்.
"எங்களுடைய பிள்ளை குட்டிகளாவது சூத்திரத் தன்மையிலிருந்து விடுபட்டே ஆக வேண்டும்; அதற்காக எந்த விலை கொடுக்கவும் நாங்கள் யார் என்பதை 26ஆம் தேதியன்று நிரூபித்துக் காட்டுங்கள்!
         --------------17-11-1957 கடலூர் மஞ்சை மைதானத்தில் பெரியார் ஈ.வெ.ரா. சொற்பொழிவு : 'விடுதலை'  22-11-1957

Please enter all required fields Click to hide
Correct invalid entries Click to hide
    

அய்ந்து பஞ்சமா பாதகங்கள்! - பெரியார் ஈ.வெ.ரா. வேண்டுகோள்!!



அய்ந்து (பஞ்சமா) பாதகங்கள்!




முதல் பாதகம் :- ஒன்று - பார்ப்பனன் ஓட்டலுக்குச் (உணவகத்துக்குச்) செல்வது. நமது தன்மானத்திற்குக் கேடு. நாமே பார்ப்பனரை மேல் ஜாதி என்று கருதுகிறோம் என்பதாகும்.

நம்மவர்கள் ஓட்டல், சிற்றுண்டி சாலை, உணவு விடுதி முதலியவைகள் ஏற்படுத்துவதையும், நம்மவர்கள் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தைக் குறைப்பதையும், நம்மவர்கள் பொருளாதார வசதி உயர்வதையும் தடுக்கிறது.

உண்மையிலேயே "நாம் கீழ் சாதி என்று பார்ப்பனரால் ஆக்கப்பட்டிருக்கிறோம்" என்பதை நாமே நம்பவில்லை; உணரவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

சாதி ஒழிப்புக்கு ஆக இவ்வளவு பெரிய கிளர்ச்சி நடக்கிற போதும், "பார்ப்பான் ஓட்டலுக்குப் போவதில்லை; அங்குச் சென்று உணவருந்துவதில்லை; சிற்றுண்டி அருந்துவதில்லை என்று 10000- பேருக்கு மேல் தங்கள் உறுதிமொழி கையொப்பமிட்டு பெயர்கள் விளம்பரப்படுத்தி இருக்கிற போதும், ஏறத்தாழ 700- பேர் வரை பார்ப்பனர் ஓட்டல் முன் நின்று மக்களை வேண்டிக் கொண்டு அதற்கு ஆக 5-வாரம், 4-வாரம், 3-வாரம், 2-வாரம், ஒரு வாரம் தண்டனை பெற்றுச் சிறை சென்றும், சுமார் 1,00,000-ரூபாய் (ஒரு இலட்சம் ரூபாய்) வரை அபராதம் செலுத்த வேண்டுமென்று தண்டிக்கப்பட்ட பின்பும் மற்றும் பல பெரும் உயிர் தியாகப் பெரும் கிளர்ச்சிகள் நடக்கும் போதும், தமிழன் - திராவிடன் ஒருவன் பார்ப்பான் ஓட்டலுக்குப் போவான், போகிறான் என்றால் அவன் குலத்தின் கண் அய்யப்பட வேண்டியதைத் தவிர அப்படிப்பட்டவனைப் பற்றி மக்கள் வேறு என்னதான் எண்ணுவார்கள்? வேறு என்னதான் எண்ண முடியும்? அப்படிச் செல்லுவதானது தன்குலம் இன்னது என்று காட்டிக் கொள்வதைத் தவிர வேறு என்ன காரியத்திற்காகவது பயன்படுமா?

பாதகம் :- இரண்டு - பார்ப்பனரைப்பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் வரும்போது அவர்களைப் பிராமணர்கள் என்கிற சொல்லால் குறிப்பிடுவதானது. இது நம்மை நாமே சூத்திரன் என்று ஒப்புக்கொண்டதாகிறது அல்லவா? அவன் பிராமணன் என்றால் நாம் யார்? அந்த முறையில் நம்மைக் குறிப்பிடும் சொல் 'சூத்திரன்' என்பதைத் தவிர வேறு என்ன இருக்கிறது?

"பிராமணன்" என்ற சொல்லால் ஒருவரைக் குறிப்பிடுவதைத் தவிர வேறு சொல் இல்லா விட்டால், வேறு சொல்லால் சொன்னால் ஒருவரின் வகுப்பு, குறிப்பு, அடையாளம் தெரியாது என்ற நிர்பந்தம் (கட்டாய நிலை) இருந்தால் மாத்திரம் அப்படிக் குறிப்பிடலாம். ஆனால் அந்தப் பெயரைக் குறிப்பிடாமலேயே வேறு சொல்லால் குறிப்பிடலாம் என்பதற்குத் தக்க சொல்லாகப் 'பார்ப்பனர்' என்கிற தமிழ்ச் சொல்லே இருக்கும் போது, ஒருவரைப் 'பிராமணன்' என்கிற சொல்லால் குறிப்பிட்டால் நமக்கு மானம் இல்லை; அறிவு இல்லை; மனித உணர்ச்சி இல்லை.

நாட்டில் மற்றத் தமிழர்கள் நடத்துகிற கிளர்ச்சிகளுக்கு விரோதமாய் நடந்து, பார்ப்பனருக்கு அடிமையாகி, எப்படி எப்படி ஈனப் பிழைப்பையாவது நடத்தி வாழவேண்டுமென்கிற இழிநிலையில் இருப்பவர் நாம் என்பதல்லாமல், இதற்கு வேறு என்ன பெயர்க் கருத்து கொள்ள முடியும்?

பாதகம் :- மூன்று - தீபாவளி கொண்டாடுவது

இது ஒரு பொய்க்கதையை, அதுவும் காட்டமிராண்டித்தனமான முட்டாள் தன்மையைக் கொண்ட கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. திராவிடனை இழிவு படுத்திய கொலை செய்ததாகிய கருத்தைக் கொண்ட கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கதை அறிவுக்கோ, ஆராய்ச்சிக்கோ, உண்மைக்கோ, படிப்பினைக்கோ சிறிதும் ஏற்றமும் பொருத்தமும் அற்றது தீபாவளி.

பாதகம் :- நான்கு - சினிமாவிற்குப் போகக் கூடாது
இந்த நாட்டில் சினிமா நடப்பதை அனுமதித்துவிட்டு, அதில் பங்கு கொண்டு ஆதரித்து விட்டு, அரசாங்கத்தின் அய்ந்தாண்டுத் திட்டத்தையும் ஊதாரிச் செலவையும், (வீண் கொள்ளை) வரியையும் கண்டிப்பவர்கள் ஒன்று மடையர்களாக இருக்க வேண்டும் அல்லது மக்களை ஏய்க்கும் அயோக்கியர்களாக இருக்க வேண்டும்.

அய்ந்தாண்டு திட்டம் நல்ல எண்ணத்தின் மீது இருக்க வேண்டும். அல்லது நம்மால் இன்ன காரியம் ஆயிற்று என்கின்ற பெருமை தங்களுக்கு ஏற்பட வேண்டும் என்பதற்காகச் செய்யப்பட வேண்டும். இதுவும் கட்டுப்பாடான ஒரு சர்க்கார் (ஆட்சி) கொள்கை - திட்டம் என்கின்ற பெயரால் நடத்தப்படுவது. இதில் உள்ள சுயநலம் மறுபடியும் தாங்கள் பதவிக்கு வரவேண்டும் என்பதாக இருக்கலாம். நீண்ட நாளாய் சட்டப்படி ஏற்பட்ட வரும்படியும் ஆதிக்காரர்களுக்கு இருக்கலாம்.

வசூலிக்கப்படும் வரியும் கணக்குக் காட்டி, வரவு செலவு பட்ஜெட் திட்டம் காட்டி மெஜாரிட்டி (பெரும்பான்மை) மக்களால் ஓட்டு செய்யப்பட்ட மக்கள், மெஜாரிட்டி (பெரும்பான்மை) ஓட்டுப்பெற்று நிறைவேற்றி, பெரிதும் பணக்காரர்களிடம் வரும்படியில் பங்கு என்னும் பேராலும், தொழிலின் மூலம் சம்பாதித்துக் கொண்டு, "சம்பாதித்துக் கொள்" என்னும் உரிமை கொடுத்து வசூலிக்கப் படுகிறதுடன் வரவுக்கும் செலவுக்கும் கணக்குக் காட்டப்படுகிறது.

ஆனால் சினிமாவின் (திரைப்படத்தின்) பெயரால் கதை எழுதுகிறவன், வசனம் எழுதுகிறவன், சாயம் பூசுகிறவன், நடிக்கிறவன், பாடுபடுகிறவன், முதலியவர்கள் யாருடைய பிரதிநிதிகள்? யாரிடம் ஓட்டுப் பெற்றவர்கள்? எதற்காக வசூலிப்பவர்கள்? என்ன கணக்குக் காட்டுகிறவர்கள்? இவர்கள் தகுதிக்கு, தேவைக்கு எந்தவித முறையில் கணக்குப் பார்த்து, என்ன செலவுக்கு யாருக்குக் கணக்குக் காட்ட, என்ன பொதுநலத்திற்கு என்ற கொள்ளை கொள்ளையாக வசூலிக்க வேண்டியதாகிறது என்று யாராவது சொல்ல முடியுமா?

சினிமா (திரைப்பட) முதலாளிகளாவது மக்களின் முட்டாள் தனத்தையும் மிருகக் காட்டுமிராண்டி உணர்ச்சியையும் முதலாக வைத்துக் கொண்டு வசூலிக்கிறார்கள். 10-லட்சக்கணக்கில் கோடிக்கணக்கில் பணத்தை அள்ளிவிட்டுப் பல கோடிக்கணக்கில் வசூல் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள் என்பது அல்லாமல் வேறு ஏதாவது சினிமா முதலாளிகள் கொள்ளைக்கு நியாயமோ சமாதானமோ சொல்ல முடியுமா?

அல்லது மேற்கண்ட இக்கூட்டத்தார் எல்லோரும் கொள்ளையடிக்கும் பணம் 100-க்கு 99-பாகம், குடி, கூத்தி, விபசாரம், சூதுவாது ஆகிய காரியங்களுக்குப் பாழாகிறதல்லாமல் வேறு பலன் எதற்குப் பயன்படுகிறது? இதில் ஈடுபடுபவர்கள் ஆணோ, பெண்ணோ, செல்வவானோ, புலவனோ, அறிஞனோ, யாரானாலும் இந்த மேற்கண்ட கதிகளுக்கு ஆளாவதல்லாமல் கடுகளவு மனிதத் தன்மைக்கோ, நல்வாழ்வுக்கோ, மக்களுக்கு நன்மை ஏற்படவோ பயன்படுகிறார்களா? என்பதையும் சிந்தித்தால் அத்தனையும் கேடும் நாசமுமாகத்தான் இருக்கும்.

இதைப் பார்ப்பவர்கள் மிருக உணர்ச்சி என்பதன் பரிகாரத்திற்கு ஆகவே பெரும்பாலான ஏழை மக்கள், எளிய மக்கள் தங்கள் குடும்பவாழ்வுக்கு நியாயமாய்ச் செலவு செய்ய வேண்டிய இன்றியமையாப் பணத்தை நாசமாக்குகிறார்கள். இதன் மூலம் ஆணும், பெண்ணும், பேதை, பெதும்பை, மங்கை, மடந்தை, அரிவை, தெரிவை, பேரிளம் பெண் என்பதான 3-வயது முதல் 90-வயது வரை உள்ள பெண்களும், அதுபோலவே உள்ள ஆண்களும் ஒழுக்கத்தில் கேடு கெட்ட கடையர்கள், காமாதுர, தூர்த்தர்கள் ஆகிப் பொது ஒழுக்கம், நாணயம், நம்பிக்கை, நன்றியறிதல் ஆகிய காரியங்களில் கீழ்மக்களாகவே தங்களை அறியாமலேயே ஆகிவிடுகிறார்கள். இந்த வகையான மனித சமுதாய ஒழுக்கக்கேட்டிற்குக் காந்தியும், காங்கிரசும், தேர்தலும், அரசியலும் காரணங்களாக இருந்தாலும் இந்தச் சினிமா வந்த பிறகு இந்தத் துறை பணந்திரட்டவும் கலைஞானத்திற்குப் - பொது நலத்திற்கு என்று உழைப்பவர்களுக்கு ஒரு சாதனமாகக் கொள்ளப்பட்ட பிறகு திடீர் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாகிவிட்டது.

காந்தி, காங்கிரஸ் தேர்தல் முதலியவைகள் பற்றிச் சிலருக்கு அபிப்பிராயபேதம் இருந்தாலும் இக்கேடுகளுக்குச் சினிமாவே முக்கியக் காரணம் என்பதில் பாபு ராஜேந்திரர், ஜவகர்லால் நேரு முதல் ராஜாஜி வரை மாறுபட்ட கருத்தில்லாமல் காமராசர் முதல் காங்கிரசுக் கண்ணீர்த் துளி வரையில், சங்கராச்சாரி பண்டார சந்நிதிகள் முதல் வீரமுத்து சாமியார்கள் வரையில் மற்றும் பெரும் பெரும் புலவர் அறிஞர், பொது வாழ்வில் பெயர் பெற்ற உலக அறிஞர் முதல் காங்கிரசுக்காரர்கள், கம்யூனிஸ்ட்கள், சோஷயலிஸ்ட்கள் வரை எல்லாத் துறை மக்களும் சினிமாவை மனித சமுதாய நல்வாழ்வுககும் ஒழுக்கத்திற்கும் கேடானது என்றே சொல்லி விட்டார்கள். அதில் ஈடுபட்டவர்கள், அதனால் மனிதர்கள் மனுஷிகள் ஆனவர்கள், வாழ்வு நடத்துபவர்கள் தவிர எல்லோரும் சினிமா கேடானது, ஒழுக்கக் கேடானது, ஏழை மக்களைப் பிடுங்கித்தின்பது என்று சொல்லி விட்டார்கள். மற்றும் சொல்ல வேண்டுமானால் நகைச்சுவையரசு என்.எஸ். கிருஷ்ணன், நடிகவேள் எம்.ஆர்.ராதா முதற்கொண்டு சில கலைஞர்களும் சொல்லிவிட்டார்கள். இனி யார் சொல்ல வேண்டும்?

பாதகம்: அய்ந்து - இராட்டினம் சுற்றுவது, இராட்டினம் சுற்ற வேண்டாம்; கதர் கட்ட வேண்டாம் என்பது நம் கொள்கை.

இராட்டினம் அல்லது கைராட்டை என்பது அறிவுப்பெருக்கமில்லாமல், காட்டானாய் இருந்த காலத்தில் மனிதனால் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஒரு சாதனமாகும்.

எதுபோலவென்றால், மனிதன் நெருப்பு உண்டாக்குவதற்குச் சக்கி முக்கிக் கல்லைக் கண்டு பிடித்தது போலும், விளக்குக்கு மண் அகலை எண்ணெய் விளக்குக் கண்டுபிடித்தது போலும், மனிதன் போக்கு வரவுக்குக் கட்டை வண்டியைக் கண்டுபிடித்தது போலவும், உடைக்காக நூல் நூற்க இராட்டினமும், துணி நெய்ய கைத்தறியும் கண்டு பிடிக்கப்பட்டதாகும்.

அவைகளில் சக்கிமுக்கிக் கல்லுக்குப் பதில் நெருப்புக் குச்சியும் சிம்னி விளக்கும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு இன்று மின்சார நெருப்பும் மின்சாரம் (Electric) விளக்கும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அமலுக்கு வந்துவிட்டதுடன் வராத இடங்களில் மக்களுக்கு அதிக வேட்கையும் ஏற்பட்டுவிட்டது.

கட்டை வண்டிக்குப் பதில் சைக்கில் (மிதிவண்டி), மோட்டார், ஆகாய விமானம் ஏற்பட்டு விட்டன. இராட்டினத்திற்குப் பதில் நூற்பு யந்திரமும், கைத்தறிக்குப் பதில் நெசவு யந்திரமும் ஏற்பட்டு உலக முழுவதிலும் அமலுக்கு வந்திருப்பதோடு இந்த இரண்டு சாதனங்களினாலும்தான் மக்களுக்கு வேண்டிய அளவுக்கு ஆடை அளிக்க முடியும் என்கிற நிலை இருந்து வருகிறது.

இந்த நிலையில் இராட்டினத்தைக் கொண்டு நூல் நூற்கச் செய்வதென்பது, நெருப்புக்கு சக்கிமுக்கிக் கல்லையும், வழிப்பயணப் போக்குவரத்துக்குக் கட்டை வண்டியையும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று சொல்லுகிறவன் புத்திக்கு எவ்வளவு மதிப்பு கொடுக்க முடியுமோ அந்த அளவு மதிப்புதான் கொடுக்கத் தக்கதாகுமே ஒழிய, வேறு எந்தவித்திலும் கைராட்டினம் புகுத்தியவர்களை இக்கால மனித வளர்ச்சித் தன்மைக்கு ஏற்றவர்கள் என்று சொல்ல முடியாது.

எப்படியிருந்தாலும் காந்தியாரால் கொண்டு வந்து புகுத்தப்பட்ட இராட்டினம் அநேகமாக ஒழிந்து போய்விட்ட தென்றே சொல்லலாம். அதுவும் யாராலும் ஒழிக்கப்படாமல் தானாக ஒழிந்து போய்விட்டது! எப்படியெனில் பழையகால இராட்டினமாகிய (காந்திராட்டினம்) ஒரு கதிர் இராட்டினம் மறைந்துவிட்டது. என்ன சொல்லிக் கொண்டு மறைந்தது என்றால், "மக்களின் வாழ்வுக்கு (இராட்டினம் சுற்றுகிறவர்களுக்குக் கஞ்சி வார்க்க) ஒரு கதிர் இராட்டினம் போதாது, உதவாது, ஆதலால் நான் போகிறேன் அடுப்புக்கு" என்று சொல்லிக் கொண்டு போய்விட்டது! இக்கருத்தை இராட்டினம் புகுத்தப்பட்ட காலத்தில் அறிவு சுதந்திரமுள்ள மக்கள் அத்தனை பேரும் எடுத்துக் கூறினார்கள் என்றாலும், காந்தி சர்வாதிகார காலத்தில் அதற்கு மதிப்பு இல்லாமல் போய் விட்டதுடன், இராட்டினம் தானாகவே நான் சாகப்போகிறேன் என்று சொன்ன காலத்தில் காந்தியாரே 'இது வேண்டாம், வேறு ஏதாவது நூல் யந்திரம் போல் பல கதிர் இராட்டினம் கண்டு பிடித்ததாக வேண்டும்' என்கின்ற அவசியத்திற்கு (கட்டாயத் தேவைக்கு) வந்துவிட்டார்.

அதுபோலவே கைத்தறிக்காரர்களும் பட்டினியால் சாக ஆரம்பித்த பின்பு, விசை நாடா தறி முதலிய பலரக கைத்தறி முதலிய பலரகத் தறி முதலிய பலரக கைத்தறி முதலிய பலரகத் தறிவந்து பழைய கைத்தறி அனேகமாய் அடுப்புக்குப் போய்விட்டது.

இந்த நிலையில் 'காந்திக்கு மதிப்புக் கொடுக்க வேண்டும்' என்கின்ற பெயரால் கல்வித்துறையில் கைராட்டினத்தையும், கைத்தறியையும் புகுத்திக் கூத்தடிக்கிறார்கள் காங்கிரஸ் ஆட்சியாளர்கள்.

கதர் (செலவு) துணி என்பது சுத்த காட்டுமிராண்டித்தனமானது. பொருளாதாரத்தையும், நாகரிகத்தையும் கொலை செய்யக் கூடியது என்று தெரிந்தும், பொதுமக்கள் வரிப்பணத்தை நாசமாக்கும் தன்மையில் ஆண்டு ஒன்றுக்குப் பல கோடி ரூபாய்களைக் கதர் வளர்ச்சிக்கு என்று உதவித் தொகையாகக் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் கொடுத்துக் கதரைச் சாகாமல் காப்பாற்றி வருகிறது.

இது அதாவது இராட்டினம், கதர் என்கின்ற இரண்டு சாதனமும் அரசியல் விவகாரம் என்கின்ற தன்மையில் இன்று இந்த நாட்டில் உலவிக் கொண்டு இருக்கின்றன.

காந்தியையும், காங்கிரசையும் ஆதரிக்கிறவர்கள் என்பவர்களுக்கு இவை இரண்டும் சின்னங்களாக இருந்து வருகின்றன.

இவைபற்றி இன்னும் அநேகம் சொல்ல இருக்கின்றன என்றாலும் எடுத்துக் கொண்ட விஷயத்திற்கு இதுபோதும் என்றே கருதுகிறேன்.

ஆகவே தோழர்களே!

1. பார்ப்பான் ஓட்டலுக்குப் (உணவகத்துக்குப்) போகாதீர்கள்.
2. பார்ப்பானைப் பிராமணன் என்று சொல்லாதீர்கள்.
3. தீபாவளி கொண்டாடாதீர்கள்.
4. சினிமாவுக்குப் போகாதீர்கள்.
5. இராட்டினம் சுற்றுவதும், கதரை உடுத்துவதுமான காரியம் செய்யாதீர்கள்.

தோழர்களே! நான் வேண்டிக் கொள்வதை சிந்தித்து இந்த அய்ந்து காரியத்தையும், பஞ்சமாபாதகம் என்பதாகவே கருதி, செய்வதினின்று நீங்கி,

மானத்தையும்,
அறிவையும்,
ஆராய்ச்சித் திறனையும்,
ஒழுக்கத்தையும்,

பொருளாதாரத்தையும் காப்பாற்றுங்கள் என்று வேண்டிக் கொள்ளுகிறேன்.


                   ----------------பெரியார் .வெ.ரா. வேண்டுகோள்"விடுதலை" 21.10.1957
    

நான் நினைத்தால் இன்றைக்கே பகவான் இராமசாமியாக ஆகிவிட முடியுமே- பெரியார்

மக்கள் முன்னேற்றத்தைத் தடுப்பதே இந்து மதமும் சாதி முறையும்!

பேரன்புமிக்க அவைத் தலைவர் அவர்களே! அன்புமிக்க கல்லூரி முதல்வர் அவர்களே! ஆசிரியர் பெருமக்களே! மாணவ நண்பர்களே!
  
உங்கள் கல்லூரி மாணவர் யூனியனைத் துவக்கி வைக்க என்னை அழைத்து உள்ளீர்கள். இன்றைய தினம் உங்கள் கல்லூரியில் ஏதாவது பேச வேண்டும் என்று விரும்பி அழைத்தமை பற்றிப் பெரிதும் மகிழ்கின்றேன்.

நான் பேசும் முன் இந்தக் கல்லூரி உரிமையாளருக்கு என் சார்பாகவும், உங்கள் சார்பாகவும், பொதுமக்கள் சார்பாகவும் நன்றி செலுத்திப் பேச ஆரம்பிக்கின்றேன். இவர்கள் போன்று செல்வான்கள் சிலர் இருப்பதனால் தான் நம் மக்களுக்கு கல்வித் தன்மையும், அதனால் மனிதத் தன்மையும் ஏறபட வாய்ப்பு ஏற்பட்டு உள்ளது.

இவர்கள் போன்றவர்களின் முயற்சியின் காரணமாகத் தான் 2000- ஆண்டுகளாக இல்லாத கல்வி வாய்ப்பு நம் மக்களுக்குக் கிடைக்க ஏதுவாக உள்ளது. இதற்காக நாம் எல்லாரும் ஸ்தாபகருக்கு நன்றி செலுத்தியாக வேண்டும்.

நான் மற்றவர்களைப் போல செல்வாக்கான சங்கதியைப் பேசுவதோ, மக்கள் இரசிக்கத்தக்க சங்கதியைப் பேசுவதோ, மக்கள் இரசிக்கத்தக்க சங்கதியைப் பேசுவதோ, அதன் மூலம் வாழ்க்கையை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பதோ ஆகிய நிலையில் இல்லாதவன்.


ஏதோ நாம் வாழ்கின்றோம். வசதியாக இருக்கிறோம். நம்மால் ஆனதை இந்த நாட்டுக்குச் செய்வது என்பதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டவன் நான். யாரையும் பின்பற்றாமல், யார் சொன்னதையும் துணைக்கு அழைக்காமல், என் மனதுக்குச் சரி என்று பட்டதை எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டு வருகிறேன்.

இந்த மாதிரியான பல வகையிலும் கட்டுப்பாடான ஸ்தாபனங்களில் பேசுவது எனக்குக் கஷ்டம் தான். கட்டுப்பாட்டுக்கு அடங்கிப் பேசியவன் அல்லன் என்றாலும் என்னால் கூடுமான வரை கட்டுப்படுத்தியே பேசுகின்றேன்.

பேச்சு என்றால் சிலர் அழகுக்குப் பேசுவார்கள். சிலர் அலங்காரத்துக்காகப் பேசுவார்கள்; மக்கள் சிரிக்க வேண்டும், கை தட்ட வேண்டும் என்று பேசுவார்கள். சிலர் தான் கற்றவற்றை வெளியிடுவதே முக்கியம் என்று பேசுவார்கள். சிலர் தன் கருத்தை வெளியிடப் பேசுவார்கள். கடைசியில் சொன்ன இரகத்தினர் தான் நான்.


நான் சொல்லுவதை நீங்கள் அப்படியே நம்பாமல் உங்கள் அறிவு கொண்டு சிந்தித்து உங்கள் புத்திக்குச் சரி என்று பட்டதை ஏற்றுக் கொண்டு, மற்றதைத் தள்ளி விடுங்கள் என்று உங்களை வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

தோழர்களே! இளைஞர்களுக்கு நாட்டு வளர்ச்சி அதாவது சமுதாய வளர்ச்சி இவற்றை வலியுறுத்தி சில வார்த்தைகள் சொல்ல விரும்புகிறேன். நாம் 20-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தாலும் 1000- வருஷத்துக்கு முன்பு இருந்தாற்போல பத்தாம் பசலிக்காரர்களாகவே தான் உள்ளோம்.


புதிய வளர்ச்சி என்பது இந்த நாட்டில் கடவுளுக்கு, மதத்துக்கு, சாஸ்திரங்களுக்கு, "பெயர் பெற்ற பெரியோர்"களுக்கு, அரசியலுக்கு விரோதம் என்று ஆக்கி வைத்து விட்டார்கள். இவற்றில் மாற்றம் காண எவரும் 2000- ஆண்டுகளாகத் தோன்றவே இல்லை.


இந்த நாட்டில் ஏராளமான மகாத்மாக்கள், ஆனந்தாக்கள், அம்சாத்கள், ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் தோன்றி இருக்கின்றார்கள். இவர்கள் எல்லாம் நம்மை மடமையில் ஆழ்த்தி பின்னுக்கு இழுத்துச் செல்லுபவர்களாகவே இருந்து இருக்கிறர்கள். இவர்கள் எல்லோரும் இதன் காரணமாக துரத்தி விடப்பட்டு இருக்கிறார்கள்.


ஆனால், முன்நோக்கிச் செல்ல முற்பட்டவர்களை எல்லாம் பாவிகளாக ஆக்கி ஒழித்துக் கட்டியே வந்து இருக்கிறார்கள். முன்னோர்கள் என்றால் யார்? அவர்கள் அந்தக்காலத்து மனிதர்கள். இந்தக் காலத்தில் என்ன? பத்தாம் பசலிப்பேச்சு இன்றைக்குப் பொருந்துமா? என்று எவரும் கேட்கத் துணியவே மாட்டேன் என்கிறார்கள்.

தோழர்களே! இப்போது விவேகானந்தர் விழா என்று கொண்டாடுகிறார்கள். அவரிடம் என்ன அய்யா அதிசயமானக் கொள்கை இருந்தது? என்ன விசேஷக் கருத்தைப் போதித்தார்? அதனால் நாட்டுக்கு மனித சமூதாயத்திற்கு ஏற்பட்ட நன்மை தான் என்ன? என்று சிந்திக்க வேண்டாமா? 1963- இல் கூடவா இப்படிப்பட்ட விழாக் கொண்டாட வேண்டும்? அவருக்கு ஒரு குரு இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் - அவர் ஒரு சுத்த காட்டுமிராண்டி. இந்த விவேகானந்தர் என்ன செய்தார் என்றால், அமெரிக்காவில் போய் இந்து மதத்தைப் பரப்பினாராம். நாம் இந்து மதத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்கிறோம். இந்தக் காலத்திலா இதைக் கொண்டாடுவது?


இந்த இந்து மதத்தினால் தானே நாம் இழிமக்கள் - சூத்திரர்கள்? இதனால் தானே காமராஜர் காலம் வரைக்கும் நாம் 100-க்கு 87 தற்குறிகளாக இருக்கின்றோம்?


சிந்திக்க வேண்டாமா? யாருக்காவது இந்து மதம் என்றால் என்ன என்று தெரியுமா? இந்து மதம் என்றால் சங்கராச்சாரிக்கும் தெரியாது, பண்டார சன்னதிகளுக்கும் தெரியாதே. சங்கராச்சாரியார் கூறுகிறார்:

"இந்து மதம் என்று ஒன்று இல்லை, இதற்கு ஆரிய மதம் வைதிக மதம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும் என்கிறார்."

"பண்டார சன்னதியைக் கேட்டால் எனக்கு சைவம் தான் பெரியது. இந்து மதம் வேறு என்கிறார்கள்." பட்டிக்காட்டில் வாழும் பாமரன் கொண்டாடும் மாரியத்தா விழாவிற்கும், இன்று கொண்டாடும் விவேகானந்தர் விழாவிற்கும் என்ன வித்தியாசம்?


நம் ஜனாதிபதி இராதாகிருஷ்ணன் இருக்கிறார். இவருக்கு எப்படியோ "தத்துவ ஞானி" என்று பெயர் வந்து விட்டது. இவர் எதற்கு எடுத்தாலும் ஆத்மா; முன்னோர் சொன்னது. ஆத்மார்த்தம், ஆன்மிகம், என்று அடிக்கடி எடுத்துக் கூறுகிறார்! இதுவா தத்துவவாதியின் வாயில் வரக் கூடிய சொற்கள்.


தோழர்களே! உலகிலேயே தலைசிறந்த தத்துவஞானியான "ரஸ்ஸல்" கூறுகின்றார். "உலகிலேயே தலைசிறந்த மடையன் யார் என்றால் கடவுளை உண்டாக்கியவன் தான். இவனை வேண்டுமானாலும் மன்னிக்கலாம். ஆனால் ஆத்மாவை மோட்சம் நரகத்ததை உண்டாக்கியவன் அயோக்கியன். அவனை ஒருக்காலும் மன்னிக்கவே கூடாது" என்று கூறியுள்ளார்.


விவேகானந்தர் என்ன கூறினார், சாதித்தார்? சாதியை நிலை நிறுத்தும் வகையில் தானே பாடுபட்டு வந்து இருக்கின்றார்? விவேகானந்தர் கூறுகின்றார் :

"சாதி முறையினை சமன்படுத்த வேண்டும் என்பதல்ல எனது நோக்கம். சாதி என்பது மிக நல்ல காரியம். நாம் பின்பற்ற வேண்டிய முறைக்கு உரிய திட்டமே சாதி என்பது சாதி என்றால் என்ன என்பதை 10- இலட்சத்தில் ஒருவர் கூட சரியாகப் புரிந்துக் கொண்டவர் இல்லை. சாதி இல்லாத நாடே உலகில் இல்லை" என்று இப்படியாகக் கூறியுள்ளார்.


இவர் தொண்டு என்ன? மங்கிக் கொண்டு வந்த இந்து மதத்தையும், அதன் வருணாசிரம கோட்பாட்டையும், மீண்டும் மீண்டும் புத்துயிர் கொடுத்து நிலை நிறுத்துவது தானே!


சாதி இல்லாத நாடே கிடையாது என்று கூறுகின்றார். நான் கேட்கிறேன், எந்த நாட்டில் பார்ப்பான் இருக்கிறான்? தொடக்கூடாத "பறையன்" இருக்கிறான்? எந்த நாட்டின் மனிதனை மனிதன் தொட்டாலோ- தொட்டதை அருந்தினாலோ "தீட்டு" என்ற நியதி இருக்கின்றது?


எனவே விவேகானந்தர் செய்த தொண்டு நமது இழிவு நிலையை வளர்க்கவும், வளர்ச்சிக்கும் தடையாக இருந்து வரும் இந்து மதத்தை வலுப்படுத்தவும் பிரசாரம் செய்தது தானே?


நீங்கள் கேட்கலாம் விவேகானந்தர் அமெரிக்காவுக்கு எல்லாம் போய் இந்து தருமத்தை பிரச்சாரம் செய்து இருக்கின்றார். இவரைப் பின்பற்றக் கூடியவர்கள் எல்லாம் அமெரிக்காவிலும் இருக்கின்றார்கள். ஸ்தாபனங்கள் எல்லாமே இருக்கின்றனவே என்று.

இப்படிக் கூறுபவர்களுக்கு ஒன்று சொல்லிக் கொள்ளுகின்றேன். முட்டாள்கள் என்பவர்கள் இந்த நாட்டுக்கு மட்டும் தானா உரியவர்கள்? எல்லா நாட்டிலும் தானே இருக்கச் செய்கின்றார்கள்.


இந்த நாட்டின் முன்னேற்றத்தை வளர்ச்சியைத் தடைப்படுத்தி வைப்பது தானே சாதி அமைப்பு? இவற்றை ஒழிக்க முன்வர வேண்டாமா? பணக்காரன் இதை தொட்டால் தம் பதவியில் இருப்பவன் இதை தொட்டால் தம் பதவியைக் கெடுத்துக் கொண்டு விடுவார்களோ என்று அஞ்சுகிறான்! தேர்தலுக்கு நிற்கின்றவன் எங்கே தமக்குக் கிடைக்கக் கூடிய ஓட்டுக்கள் குறைந்து விடுமோ என்று அஞ்சுகிறான். எனவே நீங்கள் நன்றாகப் படியுங்கள். பாஸ் பண்ணுங்கள். ஆனால் உங்கள் சாதி இழிவு நீங்க முயற்சிக்க வேண்டும்.


நம் நாட்டில் எத்தனை புலவர்கள் இருக்கின்றார்கள்? டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர்கள் எத்தனை பேர்கள் உள்ளனர்? இவர்களில் யாராவது இந்தச்சாதி மதங்களின் புரட்டு, பித்தலாட்டங்களை எடுத்து வெளியிடுகிறார்களா? இவர்களுக்குத் தெரியாததும் அல்ல. தெரிந்தும் எடுத்துச் சொன்னால் தங்கள் வாழ்க்கைக்கு கேடு வந்துவிடுமோ என்று தானே பயப்படுகிறார்கள்?


கடவுள் பல்லாயிரவர்களைக் கொன்று குவித்து உள்ளதே! கற்பைக் கெடுத்து உள்ளதே! காலித்தனம் எல்லாம் செய்து உள்ளதே என்று யார் கண்டிக்கிறார்கள்? இப்படிப்பட்ட கடவுளை நம்புகிறார்களே ஒழிய கடவுள் என்றால் என்ன என்று எவனுக்குத் தெரியும்?


இங்கு கூடியிருக்கின்ற கூட்டத்தில் நாங்கள் 6,7- பேர்கள் வேண்டுமானால் கடவுள் நம்பிக்கை அற்றவர்களாக இருக்கின்றோம். மற்ற அத்தனை பேருக்கும் கடவுள் நம்பிக்கை இருக்கும். உங்களில் யாருக்காவது கடவுள் என்றால் என்ன தெரியுமா? சொன்னால் நான் தலை குனிந்து ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கின்றேன்.


நாம் இன்றைக்கு எத்தனையோ விஞ்ஞான சாதனைகளை அதிசய அற்புதங்களை எல்லாம் அனுபவிக்கின்றோம். இதில் எதையாவது நாம் கண்டுப்பிடித்தோமா? என்று சிந்திக்க வேண்டாமா? இதைக் கண்டுபிடித்தவன் எல்லாம் நம்மைப் போலவா காட்டுமிராண்டி விழாக்கள் கொண்டாடிக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள்?


இவற்றை எல்லாம் பற்றி நான் கண்டிக்கின்றேன் என்றால் எனக்கு இதில் என்ன வருகின்றது? காந்திக்காவது "மகாத்மா" பட்டம் கிடைத்தது? நான் நினைத்தால் இன்றைக்கே "பகவான் இராமசாமியாக" ஆகிவிட முடியுமே. நானும் காந்தியைப் போலக் கடவுளை மதத்தை சாதியை ஒத்துக் கொண்டால் என்னை "பகவான்" ஆக்கிவிடுவார்களே!


ஏன் இந்த 84 ஆம் வயதிலும் இப்படிச் சுற்றிச் சுற்றி அலைகின்றேன்? எங்கள் நோக்கம் எல்லாம் மக்கள் பகுத்தறிவாதிகளாக, எதனையும் சிந்தித்து உணரும் திறன் உள்ளவர்களாக ஆக வேண்டும் என்பது தான்.


          ---------------18-01-1963  அன்று மதுரை தியாகராயர் கல்லூரியில் மாணவர் யூனியன் துவக்க விழாவில் தந்தை பெரியார் ஆற்றிய சொற்பொழிவு. "விடுதலை" 03-02-1963. 
    

ஒழிக்கப்பட வேண்டியவை எவை? - பெரியார்



தோழர்களே! இந்த நாட்டிலே மனித சமுதாயத்துக்கு மூன்று பெரிய கேடுகள்! மக்கள் நன்மை_தீமை உணர இவற்றை ஒழித்தாக வேண்டும். 

முதலாவதாக மேல்ஜாதி, கீழ்ஜாதி; ஒருவன் பார்ப்பான் _ கடவுளுக்குச் சமமானவன். அவன் சாமி, பிராமணன் என அழைக்கப்பட வேண்டும். அவன் கடவுள் இனம்! சாமிக்கும் பூணூல்! அவனுக்கும் பூணூல்! அவன் உயர்ந்தவன், நாம் தாழ்ந்தவர்கள்.

மனிதனில் எதற்கு மேல்ஜாதி... கீழ்ஜாதி? இந்தக் கொடுமை இந்த நாட்டைத் தவிர உலகில் வேறு எந்த நாட்டிலுமில்லையே! மேல்ஜாதி என்பது பாடுபடாத சோம்பேறி வாழ்வுக்கு ஏற்பட்டது. கீழ்ஜாதி அந்தச் சோம்பேறிக்கு ஆகப் பாடுபடும் ஜாதி, பாடுபட்டதைச் சோம்பேறிகள் அனுபவிக்க விட்டுவிட்டது.

இரண்டாவதாக, பணக்காரன் -_ ஏழை. இது எதற்காக? பணக்காரன் ஊரார் உழைப்பை அனுபவித்து பணம் சேர்த்துக் கொள்ளையடிப் பவன்! ஏழை_பாடுபட்டுப் பணக்காரனிடம் கொடுத்து விட்டுக் கஷ்டப்படுபவன்; ஏன் இப்படி? அவசியமென்ன? பணக்காரன் மக்களுக்காக என்ன பாடுபடுகிறான்? ஏழை என்ன பாடுபடவில்லை?

மூன்றாவதாக, ஆண்_எஜமானன்! பெண்_அடிமை! இராஜாவின் வீட்டிலும் இராணியானாலும் சரி, பெண் அடிமைதான்! சில நிர்பந்தம், அடக்குமுறை ஆண்களுக்குத்தான் சவுகரியம் அளிக்கின்றன. மிருகங்களில் கூட இருக்கலாம். அவைகளுக்குப் புத்தி இல்லை. மனிதனில் ஆண்_எசமான்; பெண்_அடிமை; இந்த வேறுபாடு தேவையில்லாதது. அக்கிரமமானதும் கூட; பொருத்தமற்றது. இயற்கைக்கு விரோதமானது.

இங்கு மூன்று பேர் மேல் ஜாதி; 97 பேர் கீழ்ஜாதி! அதுபோல பணக்காரன் மூன்று பேர்; ஏழை 97 பேர்; ஏன் இந்த வேறுபாடு? சிந்தித்தால் கிடைக்கும் காரணம். இந்த மூன்று தன்மைகளுக்கும், சிறுபான்மையினர் பெரும்பான்மையானவர்களைக் கஷ்டப்படுத்துகிறார்கள்.

காரணம்: 1. கடவுள், 2. மதம், 3. அரசாங்கம்.

கடவுள் பெயரால் ஏன் மேல் ஜாதி கீழ்ஜாதி என்றால், மதம் _ சாஸ்திரம் அப்படி. மதம் சாஸ்திரம் பாதுகாப்புக்கு அரசாங்கம் உள்ளது. ஆகவே இந்த மூன்று கேடுகளும் ஒழிய வேண்டுமா? வேண்டாமா? இந்த மூன்றில் கடுகத்தனை வேர் இருக்கும்வரை நாம் கஷ்டப்பட வேண்டியதுதான். யார் இதைப் பற்றியெல்லாம் நினைக்கிறார்கள் - திராவிடர் கழகத்தைத் தவிர?

                   -----------------------------12.11.1958 அன்று மேலவாளாடியில் பெரியார் சொற்பொழிவு  - விடுதலை 07.01.1959
    

More Recent Articles


You Might Like

Safely Unsubscribe ArchivesPreferencesContactSubscribePrivacy